Во средниот век Европејците капењето го сметале за изопачено: Се капеле пет пати годишно

149

Ако се земе предвид дека и во Римската империја постоеле јавни бањи, сосема е логично дека во средниот век личната хигиена се подразбирала. Сепак, тоа не било така.

Концептот на јавна бања е забележан во многу цивилизации уште од античко време. Сите граѓани најчесто имаа исто право да ги користат, а функцијата на овие објекти беше подеднакво поврзана со хигиената и принципот на хедонизам.

Во текот на четвртиот и петтиот век, христијанската црква промовирала редовно капење, но не и во јавните бањи. Посебно биле забранети оние бањи во кои мажи и жени се капеле во иста просторија.

Со текот на времето, забраните се намножија до тој степен што на христијаните им беше забрането да се капат голи. Црковните власти го гледале капењето како уживање во нечисти страсти кои водат до неморално и промискуитетно однесување.

Во овој период се верувало дека многу болести се пренесуваат преку порите на кожата преку капење. Една студија од шеснаесеттиот век опишува како капењето го загрева, но и го слабее телото со тоа што ги проширува порите и на тој начин создава ризик од разни болести, па дури води и до смрт.

Хигиената кај пониските класи во еден момент се сведе на миење, плакнење уста и миење раце. Миењето се практикувало многу ретко, бидејќи се верувало дека водата во контакт со очите го нарушува видот и предизвикува катаракта. Од друга страна, членовите на повисоките класи се капеле околу пет пати годишно.

Жителите на одредени делови на денешна Русија се капеле еднаш месечно, а другите Европејци оваа навика ја гледале како облик на изопачено однесување.

Приказната за непријатниот мирис на Луј XIV има интересна позадина. Имено, лекарите му препорачале на Луис да се капе што поретко за да не си го загрози здравјето. Според некои податоци, Луј XIV се има искапено само два пати во целиот свој живот. Слично одржување на (не)хигиена практикувала и шпанската кралица Изабела I, која се има капено на денот на своето раѓање и на денот кога се омажила.

Во текот на средниот век, многу членови на аристократијата го заменувале капењето со таписерии со мешавина од есенцијални масла или парфеми. Мажите носеле вреќички со миризливи билки меѓу слоевите облека, додека жените непријатниот мирис го камуфлирале со миризливи прашоци.