Со два гола во драматичната победа на Германија од 2:1 над Брегот на Слоновата Коска, Дениз Ундав стана херој на својата земја. Германија се мачеше долго време, но успеа да го сврти резултатот со гол во судиското продолжение и уште еднаш да го докаже познатото „сите играат фудбал, а на крајот Германците победуваат“. На овој начин, Дениз Ундав ја одведе Германија во нокаут-фазата на Светското првенство прв пат по 2014 година, кога го освои таа Светското првенство последен пат.
Сепак, статусот на 29-годишниот напаѓач е сè уште под голем прашалник со тренерот Јулијан Нагелсман. Делумно поради јавната расправија во март оваа година, кога Ундав отворено рече по голот против Гана дека заслужува место во стартната постава.
Селекторот јавно му одговори дека немало да постигне гол ако играл од самиот почеток. Подоцна му се извини, но, сепак, не го вклучи во почетниот состав.
Дениз пораснал во Ачим, град во близина на Бремен, па затоа е јасно зошто има од мали нозе симпатии кон Вердер. Неговите родители се курдски Језиди од селото Исакли во Вираншехир, во близина на турско-сириската граница.
Сиромаштијата го принудила да се вработи во локалната фабрика уште на рана возраст, кога на 17 години заработувал околу 140 евра неделно, односно околу 560 евра месечно. Покрај тоа, играл фудбал во Четвртата германска лига, како полупрофесионалец.
Првиот голем животен удар го добил од својот сакан клуб
– Кога ми кажаа во Вердер, на 14 години, дека нема иднина за мене бидејќи сум премногу низок, срцето ми се скрши. Но, не се откажав. На 17 години, го напуштив семејниот дом и потпишав за Хавелс во Четвртата лига, каде што, покрај играњето и тренирањето, работев со полно работно време, управувајќи со ласерска машина во фабрика. Станував околу 4:00 часот, одев во фабриката, потоа одев на тренинг и се враќав дома околу 20:00 часот и следниот ден морав да почнам одново, да ја работам таа работа за да имам од што да живеам, бидејќи не можев да преживеам од фудбалот – вели тој.
Втор најдобар стрелец во Бундес лигата
Во 2020 година, Ундав го засили белгиски Унион Сен-Жил, со кој влезе во Првата лига. Потоа се пресели во англиски Брајтон, од каде што отиде како позајмен во Штутгарт. „Шваб“ го купи во 2024 година, што беше правилен потег бидејќи во сезоната 2025/2026, со 19 гола, беше втор најдобар стрелец во Бундес лигата, зад Хари Кејн.
