Настапот на младиот пијанистички виртуоз од Кина, Сихенг Сонг, на фестивалот „Охридско лето“ долго ќе се памети зашто беше вистински празник на музиката. Во возвишениот амбиент на црквата „Света Софија“, тој ги демонстрираше не само својата техничка супериорност што ја поседува секој врвен пијанист од висок формат туку и чувствата што извираа од неговата длабоко емотивна душа.
Поради неговите маркантни динамички градации, на моменти пијаното постигнуваше волуменозност на мал оркестар.
Со неверојатна леснотија, прецизност и со голема концентрација, концертната програма почна со Месечевата светлина од Дебиси, продолжи со Сонатата за пијано бр. 16 во це-дур од Моцарт, а специјално за овој настап на „Охридско лето“ Сонг избра да ја свири Есенска месечина врз мирното езеро од кинескиот композитор Пејжун Чен, но и Избор од Клавирски поеми од земјата чиј композитор е самиот тој.
Восхитувачката меморија на Сонг да го отсвири напамет целокупниот репертоар што траеше речиси час и половина, дополнително ја воодушеви публиката, која не ги штедеше аплаузите, кои до крајот на концертот беа сè погласни и погласни.
– Беше навистина неверојатно. Сметам дека програмата беше мал предизвик бидејќи некои дела беа мои и публиката првпат ги слушна. Имаше и едно многу долго дело, 24 прелудиуми од Шопен, но публиката, иако беше премногу топло, остана докрај на своите места. Нејзината реакција е многу важна за уметникот. Тоа се нарекува хемиска размена меѓу луѓето. Затоа музиката е многу важна – зашто ги зближува луѓето – рече виртуозниот шангајски пијанист, Сихенг Сонг.
Сонг се смета зa еден од најдобрите пијанисти на својата генерација. Студирал во Франција, на Високата школа за музика во Париз, во класата на Маријан Рубицки, а откако се стекнал со диплома за концертен пијанист, продолжил да студира на Парискиот конзерваториум со Оливие Гардон и приватно се усовршувал со Доминик Мерле. Во 2010 година тој почнал со нов вид концерти, комбинирајќи го стандардниот рецитален формат со мултимедија. Досега има создадено пет такви проекти, во кои прави спој меѓу музиката, театарот, уметноста и литературата, што придонесува за доближување на класичната музика до публиката на 21 век.












