„Гоце Делчев: Љубов и смрт“ – приказна дека идеалите не умираат со луѓето; Нова книга на Зоран Спасов-Ѕоф

– Да се пишува за Гоце Делчев е предизвик, храброст и одговорност. „Гоце Делчев: Љубов и смрт“ е роман што не бара да му верувате, туку да го издржите. Овој роман не е само приказна. Тој е повик. Повик од минатото, од земја што илјадапати била распната и исто толку пати воскреснувала – во збор, во песна, во идеал и во љубов… Гоце Делчев е најголемиот син, апостол, учител, мит… рече Зоран Спасов-Ѕоф, кој неодамна ја промовираше својата нова книга – историската фикција „Гоце Делчев: Љубов и смрт“.

Како што додава Спасов-Ѕоф, Гоце Делчев сите го знаеме – од химната, од авторот за деца, Ванчо Николески, од академик Христо Полјански, од полето за натпревар, од табакерата, од актерите Дарко Дамевски и Ристо Шишков…

– Но, никој не го запознал вистинскиот Гоце. Можеби само Пејо Јаворов и Димо Хаџи Димов. И љубената Јанка, Јустинијана Каневчева. Судбината направи да се „запознаеме“. До душа, со „посредник“ – една гулабица што ми ја раскажа целата приказна. Со објавувањето на ова дело, сигурен сум дека успеав да го запознам. Потврда за тоа се моите рецензенти: Братислав Димитров, Сузана Мицева, Татјана Алексиќ, Мишо Китаноски, Гоце Дојчиновски, Катица Ќулавкова и Тоше Чепреганов – кој ми беше совест, вели Спасов-Ѕоф за книгата која е во издание на „Арс Ламина – публикации“.

Рече и дека кога бил во средно, не ја сакал историјата, но подоцна сфатил дека ние не сме народ без историја.

– Ние сме народ што не знае што да прави со неа. Јас не сум историчар. Јас сум човек што се осмели да му се приближи на еден човек што сите го знаеме – а никој не го познаваме. Ова е книга-огледало. Ова е книга што те чита тебе. Те скенира. Гоце е огледало. И ако не ви се допадне тоа што ќе го видите – не кршете го огледалото. Погледнете се уште еднаш во него. Ако ја затворите без немир – не сте ја прочитале, истакнува авторот.

За еден од рецензентите на книгата, драматургот Братислав Димитров, ова е книга со високи етички и естетски вертикали.

– Ова е роман со филмска структура, каде што документарното се доживува како уметничко, а уметничкото како документ. Внатрешната, интимна драматургија го прави делото исклучително оригинално, а по секоја реченица следува друга – како луциден афоризам. Фасцинира посветеноста и ударничката работа на писателот, особено неговата слобода, фантазија и љубов кон темата, вели Димитров.

„Гоце Делчев: Љубов и смрт“ е роман за еден човек — и за времето што не знаело како да го задржи. Гоце Делчев, роден во мал град меѓу ридови и граници, расте во свет во кој зборовите се мерат, а слободата се плаќа. Свет во кој народите живеат под туѓи имиња, а соништата се шепотат тивко како молитва. Но некои луѓе не умеат да живеат во молк. Од детството во Кукуш, преку тајните патишта на револуцијата, до годините кога идеалот станува поголем од самиот живот, овој роман го следи патот на човек што избира нешто потешко од славата — избира совест. И избира љубов. Љубов кон земјата што сè уште нема име. Љубов кон народот што сè уште нема држава. Љубов што знае дека, можеби, нема да го доживее утрото — но сепак оди кон него. Ова е приказна за верата дека идеалите не умираат со луѓето што ги носат. Дека некои животи се кратки, но доволно силни да ја променат историјата. И дека понекогаш, меѓу љубовта и смртта, стои само еден човек — и неговата одлука.

Зоран Спасов-Ѕоф е познат скопски лик, филантроп и автор на книгите „И јас сум Сирма“, „Цепај сине: пошто џабе живиш у Македонија“, „Џабе живиш у Скопје“, „Торонто експрес“ и „Тито, мојот претпоследен херој“.

Гоце Делчев (Кукуш, 4 февруари 1872 – Баница, 4 мај 1903) е македонски национален херој, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација, апостол и срцето на револуционерна Македонија, идеолог, организатор и водач на македонското револуционерно националноослободително движење кон крајот на XIX и почетокот на XX век.