Денеска е Света Петка, заштитничка на жените и светителка со чудотворни мошти 

Македонската православна црква и верниците денеска го слават празникот посветен на преподобна мајка Параскева, во народот позната како Света Петка. Таа е една од најомилените и најпочитуваните светителки на Балканот, а „Петковден“ (денот на Света Петка) се чествува како куќна слава во многу домаќинства.

Во народното предание, Света Петка се смета за заштитничка на жените, болните и сиромашните. Со векови, верниците ѝ се молат за здравје – особено за исцелување на видот – како и за мир, слога и заштита на своите семејства. Името „Параскева“ потекнува од грчки збор што значи „петок“.

Живот посветен на верата и чудата

Параскева е родена во Епиват, близу градот Каликратија во Мала Азија, кон крајот на 10-тиот или почетокот на 11-тиот век. Според преданието, света Петка поминала многу години во пустина, живеејќи во пост, молитва и осаменост.

По смртта на нејзините богати родители, таа живеела во Цариград, а подоцна поминала децении во јорданската пустина, посветена на строг пост и молитва. Кон крајот на својот живот, таа се вратила во родното место, каде што тивко се упокоила. Локалните жители, не препознавајќи ја, ја погребале надвор од гробиштата, третирајќи ја како непозната личност.

Според преданието, во сон ѝ се јавил ангел и ѝ рекол да се врати во својот роден крај за да ја шири христијанската вера. Поради тоа, на иконите света Петка е претставена во монашка облека и со крст во раката. Веќе со векови, на нејзиниот гроб се случуваат чуда.

Таа е една од најпочитуваните светителки и се смета за заштитничка на жените. Се верува дека таа ги услишува молитвите на секој човек – под услов тој навистина да верува во она што го зборува, но секој збор мора да биде искрен.

Од друга страна, познато е и дека таа ги укорува оние што имаат лоши намери. Со нејзиното име се поврзуваат разни необјасниви појави, а многумина сведочат дека токму таа им го променила животот.

Пренесување на моштите низ вековите

Почитувањето кон Света Петка е исклучително силно низ целиот Балкан. Нејзините мошти имаат бурна историја. Во 1396 година, по преговорите со султанот Бајазит, кнегињата Милица ги пренела од Трново во Србија. Тие останале во Белград сè до 1521 година, кога Сулејман Величествениот (Сулејман II) ги однел во Цариград. Од 1641 година, светите мошти се наоѓаат во романскиот град Јаш, каде што, сè до денес, верници од сите вероисповести доаѓаат за да ѝ оддадат почит.