Театарската претстава „Уна“ на Театар „Ѕвездара“ од Белград во режија на Пројковски на „Охридско лето“

Вечерва, во 21 часот, во Центарот за култура „Григор Прличев“ во Охрид, во рамките на „Охридско лето“ ќе се изведе театарската претстава „Уна“ од Момо Капор, во режија на Дејан Пројковски, на Театар „Ѕвездара“ од Белград, Србија. Претставата „Уна“ е заснована на мотивите од истоимениот култен роман од Момо Капор, но и на нови значења и конотации кои се наменети за времето во кое живееме.

-Зошто е важна Уна денес? Претставата „Уна“, за која Стеван Копривица го напиша текстот заснован на истоимениот роман од Момо Капор, продолжува како одговор на длабоката и универзална човечка потреба за приказна што зборува за сеќавањето, љубовта и минливоста. Момо Капор во својот роман не раскажа само животна приказна, тој отвори теми што сè уште се актуелни денес. „Уна“ е претстава за човечките односи, за влијанието на минатото врз сегашноста и за тоа како едно единствено сеќавање може да го обликува целиот наш живот. Во време кога технологијата и социјалната пропаганда го преплавуваат секојдневниот живот, кога е тешко да се зачува искрена и длабока врска, оваа интроспективна и емотивна драма нè потсетува на важноста на зачувувањето на автентичноста и искреноста. Зошто Уна во театарот? Затоа што ве покануваме да застанете и да ја слушнете приказната што можеме да ја избегнеме – приказната за нашиот сопствен идентитет, за љубовта што останува во времето и за помирувањето со самите себе. Во свет полн со бучава и површност, „Уна“ нè сфаќа сериозно како место каде што вистината и емоцијата сè уште можат да се откријат и почувствуваат во нивниот полн сјај. Верувам дека оваа претстава има потенцијал да отвори простор за заедничко разбирање и емпатија, да нè покани да се решиме и да нè потсети колку се длабоко вградени вредностите на континуираните теми и животот, посочува режисерот Пројковски за претставата.

Улоги ги толкуваат Никола Ристановски – Мишел Бабиќ, професор по медиумска социологија, Магдалена Мијатовиќ – Уна Војводиќ, студент по медиумска социологија, Сена Ѓоровиќ – Олга Бабиќ, сопругата на Мишел, Марко Гверо – Дукиќ, проректор.

Сценографијата е на Валентин Светозарев, костим – Ивана Ристиќ, сценограф – Станислав Младеновиќ.

Претставта е во времетраење од 2 часа и не се препорачува за лица помлади од 16 – годишна возраст.