Денеска се одржа комеморативниот собир по повод втората годишнина од уривањето на настрешницата на Железничката станица во Нови Сад – инцидент во кој животот го загубија 16 лица. Настанот, организиран од студенти кои во моментов учествуваат во блокада, вклучуваше полагање венци и цвеќе, како и палење свеќи во спомен на жртвите.
За време на комеморативната програма, неколку хорови ја изведоа песната „Цвета трешња“, а беа рецитирани и песни од Бранко Миљковиќ („Пофалба на светот“) и Алекса Шантиќ („Зошто те нема“). Во своето обраќање, една од студентките се потсети на настаните од 1 ноември 2024 година и нагласи дека студентите нема да се откажат од своето барање за одговорност во врска со оваа трагедија.
„Зборот ’трагедија‘ не го опишува соодветно она што се случи на 1 ноември 2024 година. ’Трагедија‘ подразбира несреќен случај – ненамерен настан – но зад овој термин вешто може да се скрие токму она што сите го бараме: одговорност“, изјави студентката, пренесе „Танјуг“.
Тој ден, под тони бетон, животот го загубија: Сара Фириќ (6), Валентина Фириќ (10) и Ѓорѓе Фириќ (53) од Ковиљ; како и Милица Адамовиќ (6), Сања Ќириќ Арбутина (35) и Милева Карановиќ (76) – сите од Каќ.
Исто така, загинаа и Немања Комар (17) од Степановиќево, Милош Милосављевиќ (21) од Книќанин, Стефан Хрка (27) од Белград, Анџела Руман (20) од Стара Пазова, Горанка Раца (58) од Нови Сад, Ѓуро Швоња (77) од Степановиќево, Вукашин Раковиќ (69) од Буковац и Васко Саздовски (46), државјанин на Република Македонија.
Ања Радоњиќ (24) од Параќин почина во болница на 17 ноември 2024 година како последица на тешки повреди, а Вукашин Црнчевиќ (18) од Змајево почина на 21 март 2025 година.
Теодора Мартинко ја преживеа несреќата, но се здоби со тешки повреди. Таа изјави дека студентите и граѓаните останале непоколебливи – дури и кога се соочиле со навреди, физички напади, тепања и обиди да бидат прегазени со возила – бидејќи знаеле дека правдата мора да биде задоволена.
„Правдата ќе биде задоволена, бидејќи за убиство мора да има виновник; одговорните ќе мора пред судот да објаснат зошто ја втурнаа нашата земја во толку длабока жалост. Никогаш нема да заборавиме – и токму затоа, на секоја годишнина, во секој град, ќе се собираме во 11:52 часот. Преку заеднички молк, ќе порачаме дека нашите најмили се паметат, дека се чуваат во сеќавање и дека нивното губење секогаш ќе биде предмет на длабока тага“, изјави говорничката.
Според неа, студентите и граѓаните преку сопствениот пример ќе покажат дека поседуваат подготвеност и чувство за одговорност да изградат подобро, посреќно и поправедно општество – општество во кое нема да биде потребно институциите да се поттикнуваат да си ја вршат работата и во кое никој никогаш повеќе нема да го загуби животот поради корупција. По шеснаесетминутен молк во чест на жртвите, хор ја изведе песната „Цвета трешња“ (Цвета трешната), а беа рецитирани и песните „Пофалба на светот“ од Бранко Миљковиќ и „Зошто те нема“ од Алекса Шантиќ.
На крајот од комеморативниот собир, студенти од универзитети низ Србија положија венци од бело цвеќе за 16-те лица кои загинаа при уривањето на настрешницата, додека други граѓани оставија цвеќе и запалија свеќи. Комеморативен собир во Нови Сад за жртвите од уривањето на настрешницата.
