Според официјалните податоци објавени од владата, досега повеќе од 5.000 луѓе починале од ебола во Демократска Република Конго. Епидемијата е предизвикана од сојот „Бундибуџо“ (Bundibugyo) на вирусот.
Како што пренесува „Ројтерс“, во тек е вакцинација на здравствените и хуманитарните работници кои се на првата линија во борбата против оваа болест.
Овие работници се изложени на висок ризик од заразување бидејќи работат директно со лица кај кои постои сомневање за болеста и ги следат нивните контакти. Во меѓувреме, хуманитарните организации ги засилуваат напорите за ставање на ширењето на вирусот под контрола. Епидемијата беше официјално прогласена на 15 мај оваа година; ова е 17-та епидемија на ебола во историјата на Демократска Република Конго. До летото, таа веќе стана најголемата и најсмртоносната епидемија на оваа болест некогаш забележана во земјата.
Заклучно со 13 октомври, регистрирани се 9.066 потврдени случаи на зараза и 4.381 смртен случај. Ова е втората најтешка епидемија на ебола во светот. Единствената епидемија со поголем број смртни случаи се случила во Западна Африка помеѓу 2014 и 2016 година, кога животот го загубиле повеќе од 11.000 луѓе.
Епидемијата започна во покраината Итури, во источниот дел на земјата, а потоа се прошири и во други делови на Конго. До средината на октомври, заразата беше потврдена и во осмата покраина, Северно Убанги, долж границата со Централноафриканската Република. Вирусот ги премина и државните граници. Случаи на ебола се забележани во Уганда и Кенија. Во август, Уганда беше прогласена за земја ослободена од оваа болест, додека Кенија во средината на октомври потврди седум случаи на зараза.
Напорите за сузбивање на епидемијата се отежнати поради слабата здравствена инфраструктура, конфликтите во источниот дел на земјата, како и недостигот на доверба кон здравствените работници кај одредени делови од населението. Проблем претставуваат и нападите врз персоналот што ги лекува заболените. На пример, пред неколку дена, група млади луѓе во провинцијата Чопо убија медицински техничар кој работел со пациенти заболени од ебола. По нападот, неговите колеги побараа засолниште во болница, каде што им беше обезбедена полициска заштита.
Дополнителен предизвик е фактот што во моментов не постои одобрена вакцина или специфичен третман за сојот „Бундибуџо“ (Bundibugyo). Во септември, Светската здравствена организација започна истражувачка програма за вакцинирање на здравствените работници со употреба на вакцината „Ервебо“ (Ervebo). Иако оваа вакцина се покажа како ефикасна против друг сој на ебола – познат како сојот „Заир“ – сè уште не е потврдено дали таа обезбедува заштита и против сојот „Бундибуџо“. Истражувачката програма опфаќа примена на 20.000 дози.












