Австриски „Стандард“: Европа не е многу зависна од нафтата и гасот од Персискиот Залив

Европа не е еден од регионите што е многу зависна од нафтата и гасот од Персискиот Залив, од каде што снабдувањето е нарушено поради војната на САД и Израел со Иран, пишува денес австрискиот весник „Стандард“.

Грција увезува 36 проценти од својата нафта и гас од Блискиот Исток, Литванија и Полска по околу 30 проценти, Србија 29 проценти.

Во 2024 година, Италија и Албанија увезуваат по 22 проценти од својата енергија од земјите од Персискиот Залив, а Франција околу 18 проценти. Уделот на Холандија во увозот е околу 10 проценти, а Шпанија, Романија и Германија се уште помали.
На самото дно на табелата се Естонија и Северна Македонија (по два проценти), Хрватска и Швајцарија (по еден процент) и Босна и Херцеговина и Словачка со помалку од еден процент од вкупниот увоз.

Зависноста на земјите во светот од нафта и гас од Кувајт, Ирак, Бахреин, Катар, ОАЕ и Саудиска Арабија ја пресмета американскиот „Њујорк тајмс“ врз основа на уделот во вкупниот увоз изразен во долари, врз основа на податоците од порталот „Обсерватории на економската сложеност“.

Некои азиски земји зависат многу повеќе од увозот на енергија преку блокираниот Ормутски теснец отколку од Европа. На самиот врв се Пакистан (81 процент), Јапонија (57 проценти), Тајланд (56 проценти), Јужна Кореја (55 проценти) и Индија, која увезува половина од својата енергија од регионот на Ормутскиот Залив.

Кризата ќе ги погоди силно и некои африкански земји. Сејшелите досега увезувале дури 98 проценти од својата енергија преку географски блискиот Персиски Залив. Во Африка, нафтата од Блискиот Исток игра важна улога и во Мавританија (76 проценти), Уганда, Маврициус и Кенија.

Спротивно на тоа, Нигерија, која самата е богата со нафта, традиционално увезувала малку енергија од земјите од Персискиот Залив (12 проценти).

Сепак, ако кризата продолжи, африканските земји би можеле да се соочат не само со недостиг на нафта, туку и на вештачки ѓубрива, бидејќи земјите од Персискиот Залив доминираат во производството на земјоделски хемикалии поради нивното изобилство на енергија.

Земјите од Америка се најмалку зависни од енергијата на Блискиот Исток, поради сопствената развиена инфраструктура за експлоатација на нафта и гас, а единствените со донекаде значаен удел во увозот се Аргентина (16 проценти) и Бразил (13 проценти). Во Соединетите Американски Држави, тој е 10 проценти, а во Канада, пет проценти.

Во повеќето земји на тој континент, увозот од Блискиот Исток е занемарлив, помалку од еден процент.

„Стандард“, сепак, пишува дека последиците нема целосно да им избегаат на земјите што увезуваат малку или ништо од Блискиот Исток. Кризата можеби нема да предизвика недостиг за нив, но тие би можеле да го почувствуваат „домино ефектот“ од зголемувањето на цените на суровата нафта од други делови на светот.

„Ова влијае на транспортот и енергетски интензивните производствени процеси, што би можело да резултира со зголемување на цените во малопродажбата и услужната индустрија во повеќето светски економии“, пишува „Стандард“, пренесе „Хина“.