Во време кога глобалните тензии, климатските промени и брзиот технолошки развој се сè повеќе испреплетени, научниците се обидуваат да ја разберат долгорочната судбина на животот на Земјата.
Моделите што користат напредни суперкомпјутери за симулирање на еволуцијата на условите на планетата во екстремно долги временски периоди привлекуваат особено внимание.
Спроведени се 400.000 различни симулации
Прашањата за опстанокот на планетата, достапноста на кислород и атмосферската стабилност сè повеќе се разгледуваат во контекст на астрономските процеси, првенствено промените што се случуваат на Сонцето, како и нивното влијание врз екосистемот на Земјата.
Поради оваа причина, научниците користејќи суперкомпјутер на НАСА спроведоа обемни симулации за да проценат кога животот на Земјата, во најширока смисла, би можел да стане – невозможен.
Според достапните податоци, истражувачите извршиле околу 400.000 различни симулации за да го анализираат идниот развој на атмосферата и условите за опстанок на живите организми.
Студијата, насловена како „Идниот животен век на оксигенираната атмосфера на Земјата“, покажува дека судбината на животот на Земјата е директно поврзана со еволуцијата на Сонцето.
Во текот на милијарди години, Сонцето ќе продолжи да се шири и да емитува сè поголема количина на топлина, постепено претворајќи ја Земјата во сè понеповолна средина за живот.
Екстремно непогодна за живеење
Иако популарната култура често споменува огромни временски рамки во кои Земјата би можела да остане погодна за живеење, современите модели сугерираат дека вистинските услови за живот би можеле да исчезнат многу порано отколку што се сметаше претходно.
Според резултатите од суперкомпјутерот на НАСА, крајот на условите погодни за каков било живот на Земјата би можел да дојде околу 1.000.002.021 година – многу пред Сонцето да влезе во својата фаза на „црвен џин“ (кога би се проширило повеќе од 200 пати од сегашната големина).
Во тој период, Земјата би станала исклучително негостољубиво место за живот – океаните би испариле, атмосферата би станала значително поретка, а површинските температури би го оневозможиле преживувањето дури и на најотпорните микроорганизми.
Клучен фактор во овој процес е постепеното намалување на нивото на кислород во атмосферата, што директно би ги загрозило сите форми на живот што зависат од дишењето.
Судбината на биосферата поврзана со Сонцето
Според авторот на студијата, Казуми Озаки, долгорочната судбина на биосферата на Земјата долго време се поврзува со постојаното зголемување на осветленоста на Сонцето.
Тој наведува дека претходните проценки велеа дека животот би можел да преживее околу две милијарди години, но поновите модели значително го скратуваат тој период, објавува LadBible.
„Ако ова е вистина, може да се очекува дека нивото на кислород во атмосферата ќе почне да се намалува во далечната иднина“, рече Озаки.
На крајот на краиштата, сè што зависи од кислородот не би можело да преживее, додека планетата постепено би станала негостољубива за која било позната форма на живот.
Иако овие проекции се однесуваат на исклучително далечната иднина, научниците предупредуваат дека промените во атмосферата и климатските услови веќе можат да се забележат денес, што укажува дека долгорочните процеси веќе се во тек.












