Словенецот Тадеј Погачар е најплатениот велосипедист во светот, но она што го прави мултимилионер се парите што ги добива од својот тим од ОАЕ, како и од спонзорите. Премиите на велосипедските трки, дури и најголемите како Тур де Франс, се под нивото на оние што се вртат во фудбалот, но не е за занемарување и она што го заработува Словенецот.
Со својот петти триумф на Тур, Погачар го доби најголемиот дел од наградниот фонд од 2,3 милиони евра оваа сезона. Тоа е фонд за сите момци кои поминаа 3.250 километри за 21 ден возење, а имаше 184 на првиот ден. Победникот на најпрестижната трка во светот доби 500.000, второпласираниот (Ремко Евенепул) 200.000, додека третопласираниот (Исак Дел Торо) заработи 100.000 евра.
Победниците на поединечните етапи добија дополнителни 11.000 евра, второпласираните во етапата 5.500, а третопласираниот 2.800 евра.
Ова значи дека Погачар заработил 555.000 евра со својот триумф во генералниот пласман, заедно со петте етапни победи, а ќе му бидат одбиени даноци за таа сума. Приближно, тој ќе земе дома половина од вкупната освоена награда.
Сепак, ситуацијата значително се менува кога ќе се погледнат бројките во договорот на Погачар со тимот поддржан од Обединетите Арапски Емирати. Пред две години, Словенецот го потпиша најголемиот договор во историјата на велосипедизмот, според кој нема да заработува помалку од осум милиони евра годишно до 2030 година.
Сепак, постојат разни бонуси за разни успеси во текот на сезоната, кои Погачар во голема мера ги „активира“ со освојување на најголемите трки, како и светски првенства, еднодневни „класици“, како и со соборување рекорди. Така, минатата сезона тој ја „експлоатираше“ заработката од договорот со ОАЕ на 12 милиони евра, а можеше да земе и многу повеќе.
Неговиот бонус за победа на Тур е еднаков на износот што самиот Тур му го доделува на победникот – 500.000 евра, но ако одлучи да вози на Џиро следната година – како во 2024 година, кога ја освои втората најголема трка во светот – титулата исто така ќе вреди половина милион евра.
За триумфот на Светското првенство, на пример, тој доби 250.000 евра. Други големи возачи, вклучувајќи го и Ремко Евенепулос, заработуваат добро, но не толку колку Погачар. „Газета дело спорт“ пишува дека Евенепул во тимот на Ред Бул Бора добива 6,6 милиони евра годишно, додека Јонас Вингегор заработува околу пет милиони во Висма. Ѕвезди како Матие ван дер Пол, Вут ван Арт и Примож Роглич имаат годишни приходи од приближно четири милиони евра. Пониско на скалата, просечната плата на возачите на Светската турнеја е околу 538.000 евра.
На пример, возачите чија главна задача е да работат за лидерите на своите тимови, според процените, заработуваат во просек помалку од 150.000 евра годишно.
Посебна категорија се личните спонзорства, и – логично – Погачар има „најсилни“ партнери. Во меѓувреме, тој е вклучен во престижната група глобални спонзори на познатата швајцарска марка часовници „ричард мил“, меѓутоа, деталите од тој договор не се јавни. Она што го знаеме е дека Поги носи бела марка „RM 64-01 турбилон колнаго“ за време на турнејата, која не може да се купи за помалку од милион долари, но тоа е само дел од заедничката кампања, a договорот е нешто друго.












