Денеска се слават Вера, Надеж и Љубов – имиња зад кои стои вековна приказна за верата и страдањето

Денес православните верници го одбележуваат споменот на светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија. Нивната приказна, која според христијанското предание потекнува од времето на Римската империја, со векови се пренесува како сведоштво за верата, истрајноста и мајчинската љубов.

Според црковното предание, Софија живеела во Рим во времето на царот Адријан и своите три ќерки ги воспитувала во христијански дух. Имињата што им ги дала – Вера, Надеж и Љубов – биле избрани според христијанските добродетели што ги сметала за најважни.

Преданието вели дека трите девојчиња биле изведени пред царот и од нив било побарано да се откажат од христијанската вера.

Вера имала 12 години, Надеж 10, а Љубов само девет години.

И покрај возраста и притисокот со кој се соочиле, според житието, тие останале верни на своето убедување и поради тоа пострадале.

Најтешкиот дел од приказната следува по нивната смрт. Нивната мајка Софија ги погребала своите ќерки, а потоа останала покрај нивниот гроб. Според преданието, починала три дена подоцна.

Поради тоа, празникот не е посветен само на трите млади маченички, туку и на нивната мајка Софија. Нивната приказна низ вековите се толкува како сведоштво за непоколебливата вера, но и за љубовта на мајката кон своите деца.

Верниците празникот можат да го одбележат со молитва и посета на црква, посветувајќи внимание на духовната порака на денот.

Неговата суштина не е во различни народни забрани и суеверија, туку во сеќавањето на светите маченички и нивната мајка.

Имињата Вера, Надеж и Љубов денес се дел од секојдневниот јазик и живот. Но, во христијанската традиција тие носат многу подлабока симболика – потсетување дека верата, надежта и љубовта се вредности чие значење особено се согледува во најтешките животни моменти.