Борот алепо повторно е посочен како „главен виновник“ за катастрофалните пожари кај Омиш. Неговите смола, иглички и густа крошна лесно горат и може брзо да го пренесат огнот, но експертите предупредуваат дека вистината е многу посложена. Подрачјето источно од Омиш, од Станиќи и Челина до Писак, горело дури десет пати во последните 25 години. Голем дел од теренот некогаш бил покриен со лозја, маслинови насади и со пасишта, но со иселувањето на населението, земјиштето било напуштено, а вегетацијата неконтролирано се згуснувала.
– Борот алепо не е главниот виновник за пожарите. Веројатно, е најизложен во медиумите бидејќи пожарите многу брзо се шират низ неговите шуми, но тоа е наш автохтон вид – вели д-р Лукреција Буторац од Институтот за јадрански култури во Сплит.
Според експертите, вистинскиот проблем е комбинацијата од густи и неодржувани шуми, голема количина сув растителен материјал, приватни парцели со нерешени имотноправни односи и недостиг на противпожарни патишта. На многу места теренот е тешко достапен за противпожарните возила.
Колку е познат ризикот покажува и процената на опасноста од пожар што ја усвоил Омиш во јуни. Во документот, крајбрежниот појас источно од градот е издвоен како особено загрозен токму поради густата вегетација и недостигот на противпожарна инфраструктура.
Долготрајната суша, високите температури и силните ветрови создаваат идеални услови за огнот за кратко време да прерасне во голема стихија, додека специфичниот терен околу Омиш ја отежнува интервенцијата.
Токму затоа експертите велат дека е полесно да се посочи едно дрво отколку да се реши вистинскиот проблем. Борот алепо може да го забрза ширењето на огнот, но не е причината поради која пожарите стануваат сè покатастрофални.
Зад нив стојат децении на депопулација, напуштено земјоделско земјиште и недоволно одржувани шуми, во комбинација со сè поекстремните климатски услови.
И така, „виновникот“ повторно е пронајден, но пожарите продолжуваат да покажуваат дека вистинскиот проблем е многу поголем од едно дрво.












