„Њујорк тајмс“: Трамп ја крие вистината за војната во Иран, за опасните лаги ќе плати целиот свет

Уредничкиот одбор на „Њујорк тајмс“ објави статија во која остро ја критикуваат војната на САД во Иран и пристапот на американскиот претседател Доналд Трамп.

Од првото објавување на нападот врз Иран на 28 февруари, претседателот Доналд Трамп изнесе низа невистини за војната. Тој тврдеше дека Иран сака да преговара, иако за тоа нема докази. Тој изјави дека САД „уништиле 100 проценти од воените капацитети на Иран“, иако Техеран продолжува да предизвикува штета во регионот. Тој исто така рече дека војната се ближи кон својот крај, а во исто време испраќа дополнителни сили од целиот свет.

Лажењето, истакнува уредничкиот одбор, ја карактеризира политичката кариера на Трамп уште од нејзините почетоци, вклучително и тврдењата за родното место на Барак Обама. Со текот на годините, тој даваше неточни информации за неговиот бизнис, богатство, големината на инаугурацијата и резултатите од изборите во 2020 година. Според анализата на „Си-ен-ен“, во еден момент од неговиот прв мандат, тој изнесувал просечно осум лажни тврдења дневно.

Но, лажењето во војна има особено сериозни последици. Кога претседателот ја испраќа пораката дека вистината не е важна, тој ги охрабрува и своите министри и воени команданти да ја измамат јавноста и едни со други. Ова создава средина во која се поверојатни фатални грешки и воени злосторства, а сојузниците се повнимателни. На долг рок, таквото однесување ги поткопува американските вредности и интереси.

Уредничкиот одбор признава дека постои легитимна дебата за оправдувањето на војната. Иранскиот режим претставува закана за сопствениот народ, регионот и глобалната стабилност. Претседателот би можел да изнесе аргументи засновани на факти за соочување со режимот, особено за да го спречи да развие нуклеарно оружје. Сепак, авторите нагласуваат дека се скептични кон таков пристап.

Наместо тоа, тврдат тие, Трамп шири лаги за причините за војната и нејзиниот тек со цел да го прикрие лошото планирање и сомнителните основи за конфликтот.

Уште во првите минути од неговиот говор на 28 февруари, тој изнесе контрадикторни тврдења: повтори дека американските напади од претходниот јуни ја „уништија“ нуклеарната програма на Иран, а во исто време го наведе тоа како причина за војната. Тоа тврдење е лажно; Иран сè уште поседува значителни количини високо збогатен ураниум.

Лажните изјави продолжија подоцна. Трамп тврдеше дека САД имаат „практично неограничени залихи“ од софистицирано оружје, иако Пентагон мораше да го пренасочи оружјето од Јужна Кореја за да ги одржи операциите на Блискиот Исток. Тој исто така рече дека „никој“ не очекува ирански напади врз соседните земји, иако некои експерти предупредија токму на тоа.

Во еден случај, тој ги обвини медиумите дека соработуваат со Иран за ширење лажни снимки, иако Белата куќа не понуди докази. И покрај ова, тој повика на гонење на медиумите за „предавство“.

Особено шокантна беше неговата изјава на 7 март, кога тврдеше дека нападот врз основно училиште во Минаб, во кој загинаа најмалку 175 лица, бил извршен од Иран.

Американската војска прелиминарно утврди дека станува збор за грешка од страна на американски проектил. Иако војската покажа транспарентност, претседателот не ја повлече својата изјава.

Уредничкиот текст предупредува дека овој модел потсетува на Виетнамската и Ирачката војна, каде што малите лаги прераснаа во големи измами. Последиците беа долготрајни: довербата на Американците во владата никогаш не се обнови целосно по Виетнам, додека Ирачката војна, водена под изговор на непостоечко оружје за масовно уништување, ја дефинираше модерната политичка ера.

Лагите, исто така, го отежнуваат постигнувањето победа бидејќи ги оддалечуваат носителите на одлуки од реалноста. Пред почетокот на конфликтот, Трамп ги игнорираше предупредувањата од воените советници дека Иран може да го затвори Ормутскиот теснец, што сега има последици за глобалната економија.

На крајот на краиштата, заклучува уредничкиот текст, започнувањето војна е најтешката одлука што може да ја донесе еден политички лидер. Одзема животи и го менува текот на историјата. Ваквите одлуки мора да се засноваат на вистината, а американските војници и нивните семејства заслужуваат да знаат зошто се бара од нив да се борат.

Краткорочните придобивки што Трамп може да ги види од кажувањето лаги не можат да ја надминат долгорочната штета – за него лично, за Соединетите Држави или за светот.