Маѓепсан круг на понуда и рафинирање – пазарот на нафта достигна „критична точка“

Точката на крах на пазарот на нафта се совпаѓа со испораката на последните барели од Персискиот Залив до крајните корисници. Кога тие залихи ќе се истоварат на копно, недостатокот на нови испораки ќе почне да ги исцрпува и копнените залихи.

Значи, математиката е јасна и неумолива. Доколку Ормускиот теснец се отвори денес, на танкерите ќе им требаат 30 до 40 дена за да ја истоварат својата нафта, а на големите танкери околу три месеци за да се вратат. Во тој период, како што истакнува Касем Ал-Али на Х, складиштата на копно на Блискиот Исток прво мора да се испразнат, и тоа е разликата која не се грижи за мировните договори.

Во моментов, глобалниот застој на рафинериите е повеќе од околу пет милиони барели нафта дневно, од кои околу три милиони, се концентрирани на Блискиот Исток. Азија и Европа исто така го намалуваат капацитетот за рафинирање, но само затоа што рафинериите забавуваат не значи дека побарувачката од крајните корисници е намалена.

Намалувањето на капацитетот за рафинирање ќе доведе до побрз пад на залихите на нафтени производи и пораст на цените на горивата. Резултатот ќе бидат повисоки маржи на рафинирање и повисоки количини на рафинирање, циклус што ќе се повтори во следните неколку недели.

Приближно, како што пишува HFI Research, изгледа вака: зголемени цени на сурова нафта – компресија на маржите на рафинирање – намалена понуда на нафтени производи – пад на залихите на деривати – раст на маржите на рафинирање – повисоки количини на рафинирање – повисоки цени на сурова нафта.

Кој го контролира пазарот во криза

На пазарот, оваа игра ќе ја водат трговци кои поседуваат капацитет за складирање и рафинерии кои немаат. Ова, се разбира, ќе трае само додека има нафта во копнените залихи, а тој рок е многу блиску.

До првата недела од мај, единствените азиски земји со реални вишоци на залихи на сурова нафта ќе бидат Јапонија и Кина. Сите други ќе мора итно да бараат барели на пазарот, а ако Ормускиот теснец остане затворен, тогаш рафинериите ќе се борат да ги обезбедат барелите што им се потребни. Алтернативата е гаснење на рафинериите.

За Европа, недостигот на сурова нафта ќе стане очигледен во истиот временски период. Извозот на нафта од САД потоа ќе биде во просек околу 5,5 милиони барели дневно. Залихите на сурова нафта од ОЕЦД би го достигнале својот оперативен минимум, а преостанатиот вишок би бил складиран во САД.

Според HFI Research, комерцијалните залихи на сурова нафта во САД ќе бидат под околу 400 милиони барели и поблиску до нивниот оперативен минимум (370 до 380 милиони барели) до крајот на јули. Ова вклучува проценето ослободување на 139 милиони барели од стратешките резерви.

Некаде помеѓу, администрацијата на Трамп ќе мора да воведе забрана за извоз и на деривати и на сурова нафта. Претпоставката е дека Трамп прво би го забранил извозот на деривати, а ако американските рафинерии почнат да го намалуваат капацитетот поради пад на маржите, тој би го забранил и извозот на сурова нафта – што би било катастрофално сценарио за американските рафинерии и канадските производители на нафта.