Германците наместо 8, ќе работат 12 часа дневно?

Осумчасовниот работен ден, воведен во Германија во ноември 1918 година, е доведен во прашање по 108 години. Сепак, три недели откако канцеларот Фридрих Мерц изјави дека реформата на Законот за работно време е „задоцнета“ – тврдејќи дека таа веќе требало да биде на сила – нацрт-текстот сè уште не стигнал до Владата. Коалицијата на Христијанските демократи и Социјалдемократите сè уште нема постигнато договор за тоа како би требало да изгледа еден работен ден што надминува осум часа.

Мерц го постави тонот на дебатата на 13 октомври, за време на настанот „Ден на работодавачите“ во Берлин, наведувајќи го примерот на компании каде што вработените работат во 12-часовни смени – „три пати неделно, и тоа е тоа“. Тој додаде дека работен ден подолг од осум часа „не претставува експлоатација“. Според него, ова би можело да им понуди и на компаниите и на вработените добра можност за организирање на работното време со поголема флексибилност.

На настанот требаше да зборува и министерката за труд, Бербел Бас, но таа ден претходно поднесе оставка од функциите министер и копретседавач на СПД (SPD). Како причина ја наведе смртта на нејзината поќерка, но истовремено укажа и на јавни напади – вклучително и такви што доаѓаа од редовите на коалицискиот партнер. Токму нејзиното министерство беше она што ја закочи реформата.

Во сржта на спорот лежи една реченица од коалицискиот договор: партиите се обврзаа да воведат можност за поставување на неделно, наместо дневно ограничување на работното време. Во моментов, законот дозволува осумчасовен работен ден – кој може да се продолжи до најмногу десет часа – под услов просекот да остане осум часа во текот на период од шест месеци (24 недели). Законот предвидува шестдневна работна недела – од понеделник до сабота – што резултира со горна граница од 48 работни часа неделно. Задолжителен е одмор од 11 часа помеѓу два последователни работни дена.

Нацрт-предлогот од Министерството, објавен во јуни, го задржува осумчасовниот работен ден како стандард. Дозволен е повисок неделен максимум само доколку за тоа се договорат социјалните партнери преку колективен договор, и под услов да постојат конкретни заштитни мерки со кои ќе се гарантира дека здравјето на работниците нема да биде загрозено. Понатаму, мора да се одржува неделен просек од 48 часа во текот на период од 12 месеци.

Нацрт-текстот, исто така, воведува задолжителен електронски систем за евиденција на работното време. Компаниите со помалку од 250 вработени ќе имаат рок од две години за прилагодување, додека оние со помалку од 50 вработени ќе имаат пет години. Работодавачите со најмногу десет вработени ќе бидат трајно ослободени од обврската за користење електронски систем за евиденција.