Дански научници докажаа дека мозокот не го создава доживувањето на вкусот исклучиво врз основа на сигналите што доаѓаат од јазикот.
Главниот автор на студијата, Алберте Багесгор Себерг од Универзитетот во Копенхаген, изјави:
„Кога музиката допира до нашите уши додека јадеме, можеме да забележиме дека мозокот реагира посилно отколку кога вкусот се доживува без музика.“
Користејќи скенирања на мозокот, истражувачкиот тим покажа дека музиката може да активира некои од истите мозочни региони кои се вклучени во процесирањето на вкусот.
Вишиот автор на студијата, Џенис Ванг, рече:
„Ова ни покажува дека вкусот не е само својство на храната. Вкусот е доживување што го создава мозокот.“
Студијата, објавена во списанието „Сајентифик репортс“, користеше техники за снимање на мозокот за да покаже – за првпат – што се случува кога мозокот го процесира вкусот.
Одамна е познато дека музиката може да ја промени перцепцијата за вкусот – ефект познат како „звучно зачинување“ (sonic seasoning).
Сепак, оваа нова студија го поврзува тој ефект со директни мерења на мозочната активност.
Како беше спроведено истражувањето?
Додека лежеа во скенер за мозок, 28 учесници наизменично слушаа музика и пробуваа раствори со различни вкусови, подготвени со употреба на шеќер и лимонска киселина. Истражувачкиот тим користеше функционална магнетна резонанца (fMRI) за да ја измери активноста во различни делови од мозокот преку детектирање на промените во протокот на крв.
„Ова ни овозможува да направиме чекор подалеку од едноставното прашување на луѓето за нивните искуства, што беше пристапот користен во претходните студии. Преку снимањето на мозокот, добиваме биолошки увид во тоа што се случува кога сетилата стапуваат во интеракција“, рече Себерг.
Додека учесниците лежеа во скенерот, нивната мозочна активност се мереше под различни услови.
Во некои случаи, тие само слушаа музика. Во други, пробуваа раствори со различни вкусови. За време на одредени тестови, музиката и вкусот беа претставени истовремено, пренесува „Јаху“.
Оваа постапка им овозможи на истражувачите да споредат како мозокот реагира на звукот и вкусот одделно, во споредба со тоа кога тие се појавуваат заедно. Ванг изјави дека резултатите „јасно“ покажале оти одредени делови од мозокот се поактивни кога учесниците слушаат музика додека пробуваат еден од двата понудени раствори.
„Можеме да видиме дека вкусот се обликува во мозокот, а не само преку рецепторите за вкус. Дефинирањето на вкусот не е ограничено само на она што се случува на јазикот. Вкусот произлегува од интегрирањето на повеќе сетила“, рече таа.
Одредени видови музика можат да го засилат чувството на слаткост
Овие наоди се надоврзуваат на претходни истражувања кои покажаа дека музиката може да ја интензивира перцепцијата за одредени вкусови. На пример, бавната поп-музика со хармонични тонови може да го засили доживувањето на слаткоста.
Сепак, досега ова влијание се проучуваше само преку бихејвиорални студии, во кои учесниците ги оценуваа вкусовите со и без присуство на музика.
Данскиот тим сугерира дека овие нови сознанија би можеле да се искористат за создавање попријатно искуство при јадење во различни средини, вклучувајќи ресторани, мензи и болници.
„За луѓето кои се изложени на ризик од неухранетост, нешто толку едноставно како музиката би можело да го подобри искуството при јадење. Постојат многу работи што можеме да ги направиме – честопати со многу мали трошоци – за да го подобриме квалитетот на животот на одредени поединци“, изјави Себерг.
Ванг истакна дека долгогодишните истражувања за вкусот и сетилната перцепција конечно понудија биолошки докази за тоа како сетилата меѓусебно комуницираат.
„Сега имаме нов начин да влијаеме врз перцепцијата на вкусот, да создадеме попријатно искуство при јадење и потенцијално да го подобриме целокупното доживување – и сето тоа без потреба да се менува самата храна“, заклучи таа.












