Кос смета дека проширената Унија ќе има потреба од значајни реформи за да остане функционална и способна за брзо прилагодување во кризи. Нагласи дека промените во донесувањето одлуки и институционалната структура можат да се спроведат без промена на основните договори. На овој начин, би се избегнале долги преговори и неизвесна ратификација во земјите-членки.
„Мораме да го искористиме ова за да го поедноставиме и направиме донесувањето одлуки пофлексибилно. Ова би можело да значи намалување на бројот на области каде што една земја може да ги блокира сите други, но и намалување на нашите институции“, рече Кос.
Посочи и на механизмот за засилена соработка, кој им овозможува на помала група земји од ЕУ да продолжат со одредена иницијатива ако другите членки не се подготвени за тоа. Овој механизам веќе се применуваше во области како Шенгенот и еврото.
Друг елемент што го истакна е зајакнувањето на постојните заштитни мерки. Целта е да се спречи новите членки да забележат пад на демократските стандарди и владеењето на правото. Оваа идеја ја предложија петте земји-основачи на ЕУ, кои го наведоа искуството со Унгарија под Виктор Орбан како пример.
„Мора да одиме чекор понатаму. Мора да се осигураме дека нема да добиеме тројански коњи, ниту денес ниту за 10 или 20 години. Искуството ни покажа дека се потребни посилни заштитни механизми за да се спречат, а доколку е потребно и да се исправат, кршењата на основните принципи и вредности на нашата Унија“, рече Кос.
Сепак, предлогот е контроверзен бидејќи може да биде спротивен на фундаменталниот принцип на ЕУ за еднаквост на земјите-членки и потенцијално да создаде членки од втор ред. Црногорскиот амбасадор во ЕУ, Петар Марковиќ, за „Euronews изјави дека Подгорица ќе ги поддржи ваквите мерки, но под услов тие да се засноваат на објективни критериуми и да се оценуваат од случај до случај.
„Ваквите мерки се неопходност, а не опција. Тие се клучни за градење доверба и единство во рамките на Унијата, за да можеме да прифатиме нови членови“, додаде Кос. Таа, исто така, истакна дека построгите механизми би можеле да го олеснат самиот процес на ратификација.
Неколку земји од ЕУ, особено Франција и Германија, исто така предложија ревизија на методологијата на проширување. Акцентот е ставен на постепената интеграција, што би им понудило конкретни придобивки на кандидатите веќе во пораните фази од процесот.
„Проширувањето на ЕУ мора да еволуира за да одговори на денешната реалност“, рече Кос. Предупреди дека процесот на пристапување може да трае со децении, што противниците на ЕУ би можеле да го искористат за политички притисок и опструкции. „Затоа мора да ја напуштиме логиката ‘сè или ништо’. Ни треба поструктуриран пристап за да го надоместиме времето што повеќе го немаме. Мора да бараме поамбициозни начини за постепена интеграција“, рече таа.
Итната потреба за промена на методологијата главно произлегува од почетокот на процесот на пристапување со Украина. Европските престолнини стравуваат дека некаков вид на гаранции за членство и безбедност ќе мора да биде дел од идниот мировен договор со Русија, со што ќе се обезбеди Киев да остане во европската сфера на влијание.
Кос истакна дека кандидатите веќе можат да уживаат во некои рани придобивки, како што се приклучувањето кон Единствената европска зона за плаќања (SEPA) или поврзувањето со енергетската мрежа на ЕУ. „Ова се позитивни чекори, но не се доволни“, додаде таа.
Конечно, Кос истакна дека Брисел мора да го разбере влијанието на новите членки врз постојните земји и да ги заштити интересите на ЕУ од потенцијални ризици. „Имаме искуство со далекусежни преодни мерки што обезбедуваат непречена интеграција на новите членки. Исто така, треба да се осигураме дека буџетот на ЕУ може да продолжи да ги финансира нашите приоритети“, додаде таа.
Прашањето за вклучување на нови земји во буџетот на ЕУ предизвикува несогласувања меѓу европските влади, дополнително комплицирајќи ги веќе напнатите преговори за следната повеќегодишна финансиска рамка, пишува медиумот.












