Се подготвуваат за војна и складираат залихи

Додека Велика Британија сè повеќе зборува за подготвеност за вонредни ситуации, жените кои со години складираат залихи објаснуваат зошто таквата подготовка не е претерување, туку разумен начин за заштита на своите семејства.

Дејли меил пишува дека британската влада ги повикала граѓаните да бидат подготвени за можноста од национална криза. Домаќинствата се советуваат да обезбедат залиха од храна и вода најмалку три дена и да имаат пари при рака. Сепак, за некои семејства, ваквиот совет не е нов. Сè повеќе луѓе се подготвуваат однапред за непредвидени околности, без разлика дали станува збор за природна катастрофа, прекин на електричната енергија или дури и за избувнување на Третата светска војна.

Поради конфликтите на Блискиот Исток, војната меѓу Русија и Украина, сајбер нападите и сè почестите екстремни временски услови, подготвеноста за вонредни ситуации станува сè пораспространета. Таа повеќе не се поврзува исклучиво со мажи на средна возраст кои носат облека со многу џебови и градат подземни засолништа. Работничките жени, професионалците и мајките сè повеќе ѝ се придружуваат, особено по пандемијата на коронавирусот.

Една од нив е Ана од Велс, сопруга и мајка на едно дете, која со години се подготвува за можни вонредни ситуации. Таа ги засили своите напори дополнително за време на ограничувањата поради пандемијата, кога не можеше да најде адаптирано млеко за своето новороденче.

Денес, таа складира брашно, овесни снегулки, леќа, грав и разни конзервирани производи во кујнските шкафови. Има доволно основни состојки за подготовка на оброци најмалку два месеци, а покрај храната, чува залиха од лекови и средства за чистење.

Ана ги поздравува препораките на британските власти, но верува дека тие не се доволни. Според неа, домаќинствата треба да имаат залиха од храна и вода најмалку седум дена, а по можност две недели.

„Обезбедувањето доволно залихи од храна за заштита на семејството во кризни ситуации не е себично. Важно е да се направи разлика помеѓу внимателно и постепено складирање и панично купување“, нагласи Ана за Дејли Меил.

Доколку повеќе домаќинства можеа да се грижат за своите основни потреби за време на криза, повеќе помош би им останала достапна на оние на кои им е најпотребна. Подготовката, додава таа, треба да вклучува и грижа за соседите и локалната заедница, а не само за сопственото семејство.

Според неа, подготовката за кризи сè уште често се поврзува со бункери и апокалиптични сценарија, иако за повеќето луѓе тоа е едноставно обид да бидат помалку зависни од надворешна помош. „Домаќинствата треба да преземат дел од одговорноста“, вели таа.

Дел од населението, забележува таа, сè уште верува дека светот е целосно безгрижен и стабилен.

Д-р Сарита Робинсон, вонреден декан по психологија и хуманистички науки на Универзитетот во Ланкашир, која исто така со години се подготвува за кризи, дели сличен став.

„Подготовката за вонредни состојби не треба да го зголемува стравот и вознемиреноста. Напротив, треба да им даде на луѓето чувство на сигурност затоа што знаат дека можат да се грижат за своето домаќинство без да се потпираат на други“, објаснува Робинсон, додавајќи дека е важно да се зајакне отпорноста на општеството, како што прават другите земји. Тој верува дека е потребно да се подготвиме за криза пред да се случи затоа што за време на самата вонредна состојба честопати е предоцна да се преземат основни мерки.