Ресурс поважен од нафтата, загрозен од војната на Блискиот Исток

Во регионот на Персискиот Залив, кој ги вклучува ОАЕ, Бахреин, Кувајт, Оман и Саудиска Арабија, водата е уште поважна од нафтата и гасот. Поголемиот дел од водата за пиење доаѓа од десалинизација – енергетски и трошковно интензивен процес на претворање на морската вода во вода за пиење, пишува CNN.

Жителите стравуваат дека војната би можела да ги загрози резервите на вода. Претходните инциденти вклучуваат оштетување на постројка за десалинизација во Бахреин од ирански дрон и обвинување на Иран дека САД нападнале постројка на островот Кешм.

Зависноста од десалинизацијата расте: Кувајт и Оман ~90%, Бахреин 85%, Саудиска Арабија 70%. Големите градови, како што се Абу Даби, Дубаи и Ријад, зависат речиси целосно од неа.

Нападите врз водоводната инфраструктура се воено злосторство, но историјата и сегашните конфликти покажуваат дека нормите на војната се менуваат. Примери за тоа се Ирак во 1991 година и нападите на Русија врз Украина. Експертите стравуваат дека Иран би можел да возврати на нападите врз инфраструктурата во Персискиот Залив, дури и со сајбер напади.

Директните и индиректните удари би можеле да имаат сериозни последици: прекинот на работата на постројките за десалинизација би ја загрозил економијата, земјоделството, индустријата и секојдневните потреби на милиони луѓе.

Иако војната е моментална загриженост, климатските промени претставуваат долгорочен ризик: екстремните временски настани би можеле да ги оштетат постројките, а употребата на фосилни горива за десалинизација дополнително го влошува недостигот на вода.

Експертите предупредуваат: координиран напад врз постројките за десалинизација претставува „црвена линија“ и би можел да има политички и психолошки последици што е тешко да се замислат.