Стресот поврзан со работата не мора веднаш да влијае на работниот учинок, но телото и умот можат да испратат сигнали за предупредување дека товарот станал преголем.
Високата продуктивност не значи нужно дека сè е во ред. Можно е постојано да ги почитувате роковите, да присуствувате на состаноци и да напредувате во кариерата, а истовремено со месеци да ги игнорирате знаците дека работниот стрес сериозно влијае на вашето физичко и ментално здравје.
Токму тоа е една од стапиците на хроничниот стрес. Проблемите обично не се појавуваат преку ноќ, туку постепено: влошен сон, главоболки, мускулна напнатост, дигестивни проблеми, раздразливост и чувство дека не можете целосно да се опуштите дури ни за време на викендите, пренесува Index.hr.
Телото често е првото што сигнализира дека нешто не е во ред
Еден од првите знаци на преоптовареност може да биде промена во квалитетот на сонот. Можеби потешко заспивате, се будите среде ноќ размислувајќи за обврските или се будите наутро чувствувајќи се исто толку уморни како претходниот работен ден никогаш всушност да не завршил.
Со текот на времето, може да се појават и главоболки, мускулна напнатост, стегање на вилицата или дигестивни проблеми. Хроничниот стрес може да влијае и на имунолошкиот систем, правејќи го телото поподложно на болести.
Уште еден знак за предупредување може да биде зголеменото потпирање на кофеин за да се издржи денот или на алкохол за опуштање навечер. Проблемот настанува кога она што некогаш било повремена навика, станува речиси секојдневна потреба.
Добро се справувате со работата, но веќе во ништо не уживате
Синдромот на согорување не мора веднаш да се одрази на работните резултати. Човекот може да остане многу успешен, а истовремено да чувствува како постепено согорува одвнатре.
Раздразливоста, емоционалната исцрпеност, губењето интерес за хобија и дружење, како и анксиозноста што опстојува дури и за време на слободните денови, можат да сигнализираат дека е премината границата помеѓу рутинскиот работен притисок и хроничниот стрес.
Обрнете посебно внимание на чувството на вина додека сте на одмор. Ако чувствувате нелагодност кога не правите ништо или чувствувате потреба постојано да ги проверувате е-пораките и пораките, можно е работата да зазела преголем дел од вашиот живот.
Поставете си едноставно прашање
Се појавува загрижувачки образец кога работата станува примарен извор на вашиот идентитет, самодоверба и чувство на лична вредност. Во такви ситуации, корисно е да си поставите едноставно прашање: Кој сум јас кога не работам?
Ако ви е тешко да одговорите на ова, ако пријателите и хобијата исчезнале од вашето секојдневие или ако повеќе не знаете како да поминете слободен ден без да чувствувате дека треба да правите нешто, можеби е време за промена.
Како да знаете дали стресот станал хроничен?
Не е важен само бројот на часови поминати на работа; она што е важно е дали вашето тело и ум можат да се опорават по напорен период.
Повремениот стрес е нормален дел од животот и треба да можеме да се вратиме во вообичаената состојба откако ќе помине. Проблемот настанува кога чувството на напнатост опстојува дури и по викенд, одмор или период со помал обем на работа.
Затоа, не мора веднаш да носите драстични одлуки, како на пример да дадете отказ. За почеток, може да помогне поставувањето појасни граници меѓу работата и приватното време, доволното спиење, правењето соодветни паузи во текот на денот и поминувањето време подалеку од екраните поврзани со работата. Ако симптомите продолжат, се влошат или почнат значително да влијаат на вашето секојдневно функционирање, вреди да разговарате со лекар или со стручно лице за ментално здравје.
На крајот, корисно е да си поставите уште едно прашање: Дали она што го добивам од работата е сразмерно со она што го вложувам во неа секој ден? Ако одговорот подолго време е негативен, можеби е време да обрнете поголемо внимание на сигналите што ви ги испраќаат телото и умот.
