Британија не го усвои законот за евтаназија

Британските пратеници денеска го одбија предлогот за легализација на потпомогнатата евтаназија за неизлечиво болните лица.

Ова претставува голем удар за заговорниците на оваа иницијатива, со што е завршен најновиот обид за измена на законот, наведуваат локалните медиуми.

По ваквиот исход од гласањето, останува во сила забраната за асистирано самоубиство и се продолжува децениската дебата за тоа дали на неизлечиво болните треба да им се дозволи да го завршат животот со медицинска помош, како и за тоа како ранливите лица би можеле да се заштитат од принуда во случај на измена на законот.

Долниот дом на парламентот го одби предлог-законот со 286 гласа „против“ и 270 „за“.

Предлог-законот би им овозможил на ментално способните, полнолетни лица во Англија и Велс, на кои им остануваат шест месеци живот или помалку, да го завршат животот со медицинска помош по одобрение од стручна комисија.

Бидејќи предлог-законот денеска не ја мина првата парламентарна препрека, не може повторно да биде разгледуван во текот на актуелното законодавно заседание, за кое се очекува да трае до пролет следната година.

Премиерот Енди Барнам претходно изјави дека дебатата за легализација на потпомогнатото завршување на животот би требало да почека додека не се унапредат британските системи за палијативна нега и социјална заштита на возрасните, иако неговата влада задржа неутрален став за овој закон и им дозволи на пратениците да гласаат по сопствена совест.

Барнам денеска не учествуваше во гласањето.

Парламентот исто така одби сличен обид за легализација на помошта при умирање во 2015 година, а за ова прашање во Британија се расправа со децении, при што поддржувачите тврдеа дека терминално болните луѓе треба да имаат поголем избор на крајот од животот, а противниците на таа идеа предупредуваа дека секоја промена во законот би можела да ги доведе во опасност ранливите луѓе.

Анкетата која Ипсос ја објави во понеделникот покажа дека двајца од тројца Британци во принцип ја поддржуваат легализацијата на помошта при умирање, иако во некои случаи таа поддршка зависеше од дополнително финансирање на палијативната нега.