Прашањето за потеклото на животот на Земјата е една од најголемите мистерии на науката. Дали животот се појавил спонтано, благодарение на ретка комбинација од хемиски и физички околности, или постои процес зад него што сè уште не го разбираме целосно?
Токму ова е темата што се обработува во новата студија на професорот Роберт Г. Ендрес од Империјал колеџ во Лондон, која привлече внимание поради својот интересен поглед на условите потребни за појава на првите форми на живот.
Користејќи модерна математика и компјутерски симулации, биофизичарот се обиде да ја пресмета веројатноста дека животот се појавил сосема случајно во таканаречената „исконска супа“ на младата Земја. Неговиот заклучок: таквата веројатност е исклучително мала.
Ендрес објаснува дека мала примитивна клетка би содржела околу 125 MB. Веројатноста дека таква количина на информации можела да се организира на раната Земја би била астрономски мала.
Во оригиналниот наслов на неговата студија, кој беше објавен и од специјализираниот портал Grenzwissenschaft-Aktuell, научникот го опишува таквото сценарио како речиси невозможно.
Ова остава две можни сценарија: или животот е неверојатно редок исклучок или е намерно создаден или донесен на Земјата.
Ова повторно отвора простор за старата, но контроверзна теорија за насочена панспермија. Според оваа хипотеза, високо развиените вонземски суштества можеле намерно да донесат живот на планети погодни за живот како Земјата. Самиот Ендрес нагласува дека таквата можност е шпекулативна, но логично сè уште е отворена алтернатива.
Сето тоа звучи како сценарио од холивудски филм. Во научно-фантастичниот блокбастер „Прометеј“, вонземјаните ја расфрлаат сопствената ДНК на Земјата, со што го сеат семето на животот.
Но, можноста за пренесување на микроорганизми на други планети не е исклучиво тема на научна фантастика. Современата вселенска наука дискутира и за тоа дали микробите еден ден би можеле да се пренесат на други планети и со тоа да го стимулираат развојот на посложени форми на живот таму.
Друга можност е дека животот пристигнал на Земјата, на пример, преку удар од комета или астероид.
Едно е сигурно: временската рамка на тогаш сè уште младата Земја била многу кратка. Вода и атмосфера постоеле пред околу 4,4 милијарди години, првите можни траги од живот датираат од пред 4,1 милијарда години, а најстарите фосили датираат од пред околу 3,5 милијарди години. „Ова се многу кратки временски периоди за толку сложени процеси на потекло“, истакна Ендрес.
Тој се надева дека вештачката интелигенција и компјутерските симулации на клетките би можеле да помогнат во иднина подобро да се разбере потеклото на животот. Можеби нашето постоење не е резултат на обична случајност, туку еден вид насочено чудо од длабочините на универзумот.
