САД постигнаа договор за нафта со Венецуела, кој ќе им овозможи мнозинска контрола врз повеќе од 65 милијарди барели од докажаните резерви на земјата, изјави денеска американскиот претседател Доналд Трамп.
„По моја наредба, државниот секретар Марко Рубио и секретарот за војна, Пит Хегсет – во тесна соработка со високо почитуваната привремена претседателка на Венецуела, Делси Родригез, и во партнерство со приватни компании – обезбедија мнозинска американска контрола врз повеќе од 65 милијарди барели венецуелски нафтени резерви, без никаков трошок за американските даночни обврзници“, напиша Трамп на социјалната мрежа „Truth Social“, пренесува Ројтерс.
Трамп изјави дека договорот ќе ги зголеми американските нафтени резерви за повеќе од двојно. Американски функционер наведе дека САД ќе контролираат 55 отсто од ефективното производство на заедничкото вложување и ќе добиваат нафта по цена на чинење. Родригез го потврди договорот во објава на „Телеграм“, нарекувајќи го „историски“.
Според неа, нафтените проекти опфатени со договорот ќе генерираат 209 милијарди долари даночни приходи. Таа изјави дека договорот опфаќа 17 стратешки нафтени полиња со вкупно 65 милијарди барели докажани резерви, иако не прецизираше какви ќе бидат поединечните удели на САД и Венецуела.
Според извештајот, договорот би можел да ја создаде втората по големина приватна нафтена компанија во светот според резервите и да обезбеди снабдување на САД со нафта во текот на неколку децении. Венецуела моментално произведува околу 1,25 милиони барели сурова нафта дневно, што претставува зголемување во однос на 1,16 милиони барели дневно во јули, според податоците на „Блумберг“.
Во исто време, Вашингтон бара начини да ги надополни своите стратешки резерви на нафта, вклучително и преку можноста за размена на сурова нафта со американските производители. Администрацијата на Трамп исто така се соочува со притисок поради растот на цените на бензинот пред ноемвриските избори за Конгресот, а поевтиното снабдување во комбинација со зголеменото производство би можело да помогне во ублажувањето на тој притисок.
Овој договор следи по низа потези на САД во однос на Венецуела, вклучително и обидот за соборување на претседателот Николас Мадуро во јануари, запленувањето на венецуелски танкери за нафта и нападите врз бројни пловни објекти за кои се тврдеше дека превезуваат дрога од Венецуела – инциденти што резултираа со повеќе од 200 жртви. Сепак, експертите истакнуваат дека планот би можел да се соочи со правни предизвици и политички промени во Вашингтон. Крис Кенеди, раководител во „Блумберг економикс“ (Bloomberg Economics), оцени дека напорот на администрацијата на Трамп да обезбеди удел во нафтените резерви на Венецуела би можел да се покаже како контрапродуктивен за долгорочните инвестиции во индустријата на земјата, поради поврзаниот политички ризик.
Објавувањето на договорот предизвика негативни реакции на социјалните мрежи. Некои Венецуелци ја обвинија Родригез дека ја „подарува“ нафтата на земјата, додека други критикуваа што во договорот воопшто не се спомнуваат демократска транзиција или распоред за избори.
„Шеврон“ (Chevron), единствената американска компанија што моментално произведува нафта во Венецуела, одби да го коментира договорот, како и „ЕксонМобил“ (ExxonMobil). Алехандро Веласко, вонреден професор на Универзитетот во Њујорк, го опиша договорот како „целосно без преседан“ и изјави дека Венецуела „ризикува да стане полигон за американскиот капитализам“.












