Италијански научници пуштаат илјадници млади октоподи во Јадранското Море во обид да ја контролираат популацијата на инвазивниот вид син рак, кој го уништува локалното одгледување школки. Тим од Универзитетот во Болоња верува дека обичниот октопод може да помогне во контролирањето на популацијата на раковите, пишува Phys.org.
Синиот рак потекнува од атлантскиот брег на Северна Америка, а во Средоземното Море пристигнал пред неколку децении, најверојатно преку баластни води на товарни бродови. Неговата популација во последните години нагло се зголемила, што италијанската влада и рибарските здруженија го поврзуваат со затоплувањето на морето и климатските промени.
„Го избравме октоподот затоа што тој е природен и многу ефикасен предатор на раковите“, објаснил за AFP истражувачот Антонио Кацалини.
Штета од стотици милиони евра
Со своите остри, синкави клешти, со кои вешто ги отвораат школките, сините ракови предизвикуваат огромни проблеми во североисточна Италија, еден од водечките европски региони за одгледување на „вонголи“.
Властите на регионот Емилија-Ромања минатата година објавија дека од 2022 година штетата достигнала речиси 17 милиони евра. Според проценките на земјоделско-рибарското здружение Coldiretti, вкупната штета за цела Италија изнесува околу 200 милиони евра, а сериозно е погоден и северниот италијански регион Венето.
„Јаде апсолутно сè, вклучувајќи ги и младите школки на морското дно. Во лагуните околу делтата на реката По направи вистински масакр“, вели Давиде Санули, 64-годишен рибар и одгледувач на школки кој учествува во проектот за пуштање млади октоподи.
Сините ракови се одлични пливачи, можат да достигнат тежина до еден килограм и речиси и да немаат природни непријатели.
Проектот „Octo-Blu“
Проектот „Octo-Blu“, финансиран од регионот Емилија-Ромања, започнал минатата година со цел зголемување на бројот на октоподи кои би се спротивставиле на раковите.
Научниот тим во лабораторија во пристанишниот град Чезенатико одгледува млади октоподи во посебни резервоари. Кога ќе достигнат соодветна големина, илјадници единки се транспортираат до морето во големи пластични вреќи и се пуштаат во близина на подводни гребени, каде што се поставени вештачки засолништа од цемент и глина за да им помогнат да преживеат.
Од јуни досега се пуштени околу 80.000 млади октоподи, а до крајот на август се планира пуштање на уште толку. Истражувачите се надеваат дека барем дел од нив успешно ќе се развијат.
„Целта е да создадеме помала крајбрежна заедница која може поефикасно да се бори против ширењето на синиот рак“, изјавил техничарот за аквакултура Антонио Кацалини.
Проектот има и значителни ограничувања. Обичниот октопод не живее во плитките, песочни и потопли води на лагуните, каде што синиот рак нанесува најголема штета, па неговото влијание таму би можело да биде занемарливо.
Истражувачите се свесни за овој проблем. Други стручњаци сметаат дека бранцинот би можел да биде поефикасен предатор, а тимот од Универзитетот во Болоња паралелно ги проучува и јагулите, кои се хранат со јајцата на раковите, како можна дополнителна мерка во проектот.
