Вишиот управен суд на сојузната покраина Хесен, со седиште во Касел, донесе одлука со потенцијално далекусежни последици за практиките поврзани со азилот и депортацијата низ Германија. Според одлуката на судот, работоспособните и здрави возрасни мажи од Авганистан повеќе немаат право на супсидијарна заштита, а отстранети се и правните основи за автоматска забрана за нивна депортација во матичната земја.
Иако конкретниот судски случај се однесуваше на еден барател на азил, правното образложение служи како преседан (или модел) за низа слични случаи пред германските судови.
Според податоците на сојузната влада на крајот од минатата година, за околу 117.500 авганистански државјани во Германија важеше забрана за депортација, а околу 16.100 лица имаа статус на супсидијарна заштита.
Супсидијарната заштита е дополнителен облик на меѓународна заштита за лица кои не ги исполнуваат критериумите за стандарден бегалски статус или политички азил, но се соочуваат со сериозна закана по животот или физичкиот интегритет доколку бидат вратени во матичната земја. Овој статус обезбедува дозвола за престој со важност од една година – која може да се продолжи – како и правна заштита од депортација.
Зошто судот ја промени својата претходна одлука?
Претходно, во 2021 година, Управниот суд во Визбаден му го призна правото на заштита на тужителот бидејќи во неговиот регион на потекло се одвиваше војна меѓу поранешната влада и Талибанците. Сепак, во новата одлука, Вишиот управен суд зазеде сосема спротивен став.
Како што објасни Мартин Зандер, претседавачот со 12-тиот сенат, откако Талибанците ја презедоа власта во август 2021 година, во Авганистан не постои внатрешен вооружен конфликт што би оправдал општа заштита на цивилното население. Според судот, спорадичните гранични судири со Пакистан или геополитичките тензии во регионот не претставуваат доволно високо ниво на опасност за цивилното население во Херат.
Кој, според судот, мора да ја напушти Германија? Судот јасно го дефинираше профилот на лицата на кои се однесува новото правило:
Возрасни, здрави и работоспособни мажи
Лица кои зборуваат барем еден од официјалните јазици на Авганистан
Лица социјализирани во локалната културна средина
Лица кои имаат семејна мрежа за поддршка на лице место
Судот утврди дека таквите поединци, и покрај тешките социо-економски услови во земјата, не би се соочиле со очајна егзистенцијална закана што би го спречила нивното враќање.
Дали оваа пресуда значи масовни депортации на Авганистанци? Александер Тром, портпарол за внатрешна политика на пратеничката група на ЦДУ/ЦСУ во Бундестагот, ја поздрави одлуката на судот, истакнувајќи дека пресудата го потврдува ставот оти Авганистан е безбедна земја за враќање на оваа група, со што се отвора патот за засилени мерки за депортација.
Од друга страна, организациите за човекови права, како „Амнести интернешнал“ и „Про Азил“, остро ја критикуваат оваа практика, укажувајќи на катастрофалната хуманитарна ситуација и на талибанскиот режим.
Пресудата не значи автоматско протерување на сите Авганистанци без исклучок; судовите и имиграциските власти сепак мора да го разгледаат секој поединечен случај, земајќи ги предвид возраста, здравствената состојба, степенот на попреченост, семејните структури и секој потенцијален ризик од поединечен политички или верски прогон, пренесува „Феникс магазин“.












