Американскиот актер Мајкл Даглас изјави дека ги финансирал последните две години од студиите на Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара, во текот на 1960-тите со шверц на марихуана од Калифорнија до Њујорк.
Тој го направи овој контроверзен потег откако неговиот татко, познатиот актер Кирк Даглас, му кажа дека ќе мора сам да ги покрие трошоците за образование.
Мајкл Даглас го откри ова во своите нови мемоари „Едно пеколно возење“, наведувајќи дека за време на две патувања превезувал вкупно 88 килограми марихуана, која ја купил во Калифорнија за 75 долари за килограм и ја продал во Њујорк за 500 долари.
Актерот, пишува денес американското списание „Entertainment Weekly“, објаснил дека кога наполнил 21 година и ја започнал втората година на колеџ, неговиот татко му дал 10.000 долари со порака дека од тогаш па натаму е сам.
„Му реков дека го ценам тоа, но дека морам да платам за школарина и други трошоци“, напишал Даглас, додавајќи дека неговиот татко одговорил дека тоа е негова одговорност и дека не сакал да знае како ќе се снајде.
Како што изјавил, тогаш сфатил дека може да обезбеди пари за студиите продавајќи марихуана, а подоцна му ја признал одлуката на својот татко кога дознал дека го претставува на своите браќа како пример за финансиска независност.
Даглас се присети дека неговиот татко му дал два италијански кожни куфери за Божиќ, за кои открил дека можат да соберат 50 фунти марихуана во секој.
„Ги спакував куферите со 100 фунти марихуана“
„Кога одев на исток да ја посетам мајка ми за Божиќ, ги спакував тие куфери со 100 фунти марихуана“, напиша актерот, објаснувајќи дека стоката ја купил во Калифорнија и ја продавал во Њујорк.
Според него, тој ја завршил работата само двапати, пред да се користат кучиња за откривање дрога на аеродромите.
Ги пријавил куферите како багаж и, рече тој, никогаш немал никакви проблеми на аеродромот.
Вкупната вредност на продадената марихуана, според цените што ги навел, била 44.000 долари, додека разликата помеѓу куповната и продажната цена била околу 37.400 долари, пред сите други трошоци.
Даглас изјавил дека не се чувствува особено виновен за продажбата на дрогата, проценувајќи дека кон крајот на 1960-тите и почетокот на 1970-тите било лесно да се набави дрога без негова помош.
Сепак, Даглас нагласи дека не препорачува таков начин на финансирање на образованието, истакнувајќи дека поодговорно и полегално решение би било земање студентски кредити, за кои, како што изјави, во тоа време дури и не размислувал.
Според него, неговиот татко подоцна му рекол дека е среќен што не е фатен и дека повеќе не е во таа работа, барајќи од него да не им кажува на своите браќа за тоа.











