Шест работи што децата ги гледаат за кои родителите често мислат дека ги кријат

Децата се неверојатно перцептивни и апсорбираат многу повеќе информации од нивната околина отколку што возрасните обично претпоставуваат. Тие не се само пасивни слушатели на она што им се кажува директно; тие се вистински мајстори во читањето невербални знаци, емоционални атмосфери и однесување на возрасните за да создадат слика за светот.

Затоа, експертите за развој на децата посочуваат неколку клучни области што децата внимателно ги следат, а кои возрасните во нивната секојдневна брзање и обврски многу лесно и често ги пропуштаат, пишува HuffPost.

Невербална комуникација и вистински чувства

Децата се вешти детективи на невербални сигнали. Превртувањето со очите, едвај чујниот сарказам во гласот или остриот поглед насочен кон партнер, роднина или пријател ретко им избегаат. Тие чувствуваат напнатост и забележуваат негативни коментари, дури и кога се вешто маскирани со шега.

Ваквите однесувања можат длабоко да влијаат на чувството на сигурност кај детето и да доведат до вознемиреност. Од друга страна, кога детето ќе го чуе родителот како зборува позитивно за другите, тоа гради чувство на стабилност и љубов.

Однос кон сопственото тело

Начинот на кој родителите и другите возрасни зборуваат за сопственото тело остава длабок белег. Децата забележуваат кога луѓето избегнуваат да фотографираат, кога нивното тело е скриено под лабава облека или кога се даваат негативни коментари за нивниот изглед.

Од овие суптилни знаци, децата учат што се смета за „пожелно“ во општеството, а што не. Возрасните го моделираат погледот на своите деца за сопствените тела преку нивното однесување, што директно ја обликува нивната самодоверба и целокупната слика за себе.

Јазот помеѓу зборовите и постапките

Децата брзо препознаваат што е навистина важно за возрасните, не врз основа на она што го кажуваат, туку на она што го прават. Ако родителот тврди дека победата не е важна, а по натпреварот првото прашање што го поставува е „Кој победи?“, детето добива јасна порака за вистинските вредности.

Слично е и со искреноста. Нагласувањето на важноста на вистината губи тежина ако истиот родител го замоли детето да лаже за својата возраст за да добие поевтини билети. Децата извлекуваат свои заклучоци за тоа што е навистина вредно.

Справување со стрес

Стресот кај родителите има моќно влијание врз децата, дури и кога возрасните се уверени дека успешно го кријат. „Децата се како емоционални радари. Тие можат да почувствуваат кога родителите се под стрес, без разлика колку напорно се обидуваат да го сокријат. Можете да ја видите напнатоста во нивниот тон на глас, нивните изрази на лицето и нивниот недостаток на трпение“, вели клиничкиот психолог Џазмин Мекој.

Продолженото изложување на таква средина може негативно да влијае на целиот развој на детето, од емоционален до когнитивен, што доведува до проблеми како што се вознемиреност или тешкотии со концентрацијата во училиште.

Одговарање на сопствените грешки

Децата учат за отпорноста и сочувството гледајќи како возрасните се справуваат со сопствените грешки и неуспеси. „Начинот на кој се справувате со сопствените грешки е директна лекција за вашето дете. Ако сте премногу самокритични и строги кон себе по грешка, испраќате порака дека совршенството е единствениот прифатлив стандард. Од друга страна, кога ја признавате вашата грешка, покажувате љубезност кон себе и продолжувате понатаму, го учите вашето дете дека грешките се дел од животот и можност за учење, а не нешто од кое треба да се срамите“, вели Мекој.

Ставови и навики кон храната

Храната е уште една област каде што ставовите и навиките на родителите директно се пренесуваат на нивните деца. „Децата учат за храната гледајќи ве. Вашето дете забележува дали прескокнувате оброци, дали јадете од нозе или дали изразувате вина откако ќе изедете десерт. Овие мали нешта го обликуваат нивниот доживотен однос со храната повеќе од кое било предавање за здрава исхрана“, вели регистрираниот диететичар Алиса Милер.

Истражувањата покажуваат дека децата имаат тенденција да јадат иста храна како и нивните родители, па затоа позитивниот и избалансиран пристап кон храната кај возрасните поставува основа за здрави навики.

Реакциите, навиките и неискажаните пораки на возрасните го обликуваат светот на детето и им помагаат на децата да пораснат во самоуверени и емоционално стабилни поединци, свесни за сопствената вредност и светот околу нив.