Реките никогаш поплитки, морињата никогаш потопли: Летото 2026 година донесе екстремни горештини и пожари

Европските реки ова лето ги забележаа најниските просечни водостои од почетокот на мерењата во 1992 година, додека морињата што го опкружуваат континентот беа невообичаено топли, соопшти денеска Службата за климатски промени „Коперник“ на Европската унија.

Според извештајот на „Коперникус“, во текот на јули и август, многу големи реки – вклучувајќи ги Рајна, Дунав, Лоара и Сена – забележаа рекордно или речиси рекордно ниски водотеци.

Ова создаде дополнителен притисок врз наводнувањето, ладењето на нуклеарните реактори, производството на хидроелектрична енергија, достапноста на вода за пиење и снабдувањето со енергија, истакнувајќи ја поврзаноста меѓу климатските промени и прашањата за енергетската безбедност.

„Коперникус“ исто така забележа рекордни или речиси рекордни температури на површината на морето долж поголемиот дел од атлантскиот брег и низ западниот и централниот дел на Средоземното Море. Истовремено, беа регистрирани силни до екстремно силни морски топлотни бранови; тие можат дополнително да ја засилат жештината во крајбрежните области преку ограничување на ноќното ладење и зголемување на влажноста на воздухот.

Според податоците на „Коперникус“, летото 2026 година беше третото најтопло лето досега во Европа и апсолутно најтопло за западниот дел на континентот. Просечната температура таму изнесуваше 21,7 степени Целзиусови, што е за 2,5 степени над просекот за периодот 1991–2020 година.

До крајот на летото, дури 52 отсто од копнената површина на континентот беше изложена на „многу силен“ топлински стрес – услови во кои температурата се чувствува како 38 степени или повисока.

Топлотниот бран беше невообичаено долготраен и широко распространет. Во текот на 17 дена, температури повисоки од 30 степени беа забележани на најмалку 60 отсто од територијата на Западна Европа. За споредба, во 2003 година имало 11 такви дена, а во 2025 година – седум.

Долготрајната суша и повторливите топлотни бранови исто така придонесоа за исклучително интензивна сезона на шумски пожари. До 2 септември, опожарената површина во Европската Унија беше речиси двојно поголема од просекот за периодот 2006–2025 година. Шпанија и Франција беа особено тешко погодени, додека пожарите предизвикаа огромни штети и изложија милиони луѓе на опасно загадување на воздухот.