На денешен ден, 16 октомври 2007 година, трагично загина Тодор Тоше Проески, македонскиот пејач кој со својот глас, харизма и хуманост ги освои срцата на милиони луѓе низ целиот регион. Деветнаесет години подоцна, неговата музика и споменот за него сè уште живеат, а неговото прерано заминување останува една од најболните загуби за македонската јавност.
Тоше имаше само 26 години кога го загуби животот во сообраќајна несреќа на автопатот А3 во Хрватска. Возилото „Фолксваген туарег“, управувано од неговиот возач Георги Георгиевски, се судри со приколка на камион. Тоше, кој седеше на совозачкото седиште, почина на местото на несреќата. Возачот и неговата менаџерка, Љиљана Петровиќ, беа повредени.
Веста за неговата смрт го потресе целиот регион. Илјадници обожаватели со неверување ја примија веста дека го нема човекот кој со своите песни, искреност и топлина остави неизбришлива трага во музиката и во животите на многумина.
Вечерта пред трагичната несреќа, Тоше гостуваше во емисијата „Вртелешка“, каде што го даде своето последно телевизиско интервју. Во разговорот отворено зборуваше за предизвиците на славата, напорното секојдневие и потребата понекогаш да се оддалечи од обврските и да пронајде време за себе.
„Машината ме стави во барабанот и тоа е тоа. Нема враќање назад“, изјави тој, зборувајќи за темпото на животот што го носеше неговата кариера.
Но, Тоше не беше само извонреден пејач. Тој беше и човек со големо срце, кој во текот на животот несебично им помагаше на оние на кои помошта им беше најпотребна. Како амбасадор на добрата волја на УНИЦЕФ, ја користеше својата популарност за да шири пораки на љубов, солидарност и хуманост. Неговата посветеност на хуманитарната работа остана важен дел од наследството што го остави зад себе.
Неговата скромност, непосредност и љубов кон публиката беа дел од неговиот препознатлив карактер. Реченицата „Ве сакам сите“ со текот на годините стана симбол на неговата искрена поврзаност со обожавателите, кои и денес ја чуваат како еден од најпрепознатливите белези на неговата личност.
Музичката приказна на Тоше започна во 1990-тите, а со својот талент брзо се издвои на македонската музичка сцена. Со текот на годините, неговата кариера прерасна во регионален успех. Песните „Једина“, „Срце није камен“ и многу други станаа големи хитови, додека неговиот моќен вокал и емотивните интерпретации му донесоа публика низ целата поранешна Југославија.
Покрај музиката, Тоше се посвети и на образованието, дипломирајќи на Музичката академија во Скопје. И покрај огромната популарност, остана познат по својата едноставност и по тоа што славата никогаш не ја стави пред човечноста.
Во приватниот живот, кон крајот на животот беше во врска со ракометарката Андријана Будимир.
Деветнаесет години по неговата смрт, песните на Тоше Проески и понатаму се слушаат, неговите настапи повторно се гледаат, а неговите стихови продолжуваат да будат силни емоции кај генерации слушатели. Неговата музика ги надмина границите, а неговата хуманост остави пример што продолжува да инспирира.
Времето минува, но љубовта кон Тоше не исчезнува. Неговото име останува запишано во историјата на македонската музика, а неговиот глас продолжува да живее во песните што ги остави зад себе.












