Објавена реставрирана снимка од настапот на „ЕКВ“ со песната „Буди сам“ на фестивалот на ЕБУ/ВИДЕО

Милан Младеновиќ е роден на 21 септември 1958 година. Починал на 5 ноември 1994 година од рак на панкреасот. Преку својата уметност, тој испишал значајни поглавја во историјата на популарната култура – ​​со бендови и проекти како што се „Лимуново дрво“, „Шарло Акробата“, „Катарина II“, „Екатарина Велика“ и „Angel’s Breath“. Неговиот уникатен уметнички глас, неговиот активизам и – пред сè – енергијата вткаена во неговите настапи во живо, претставувале негов заштитен знак. Сепак, еден настап се издвојува од останатите.

Со децении, обожавателите – вклучително и оние кои биле премногу млади за да ја гледаат „Екатарина Велика“ (ЕКВ) во живо – гледале снимки од овој концерт на истрошени VHS-касети или на копии што се одликувале со шумови и моно-звук. И покрај тоа, настапот на „Екатарина Велика“ на „ЕБУ фестивалот“ се смета за најдобро снимениот концерт на ЕКВ на сите времиња.

Благодарение на посветената работа на Фондацијата „Милан Младеновиќ“, сега е достапна реставрирана снимка од песната „Буди сам“ од тој концерт.

Со пронаоѓањето на оригиналната стерео мастер-лента, сега е можно точно да се слушне како звучел бендот, како и да се види како изгледал самиот настап.

Бидејќи во архивите на телевизиските станици што го емитувале настанот, како ни во архивите на ЕБУ во Швајцарија, не е зачувана видеоснимка, Фондацијата ангажираше тим од професионални аудио и видео продуценти и експерти за реставрација, со цел да се извлече највисок можен квалитет од материјалите што ги обезбедија обожавателите на ЕКВ. Филип Влатковиќ е одговорен за аудио-ремастерирањето од оригиналната стерео мастер-лента, додека Дејан Шпагнут се погрижи за визуелната реставрација.

Реставрираната снимка од песната „Буди сам“ од „ЕБУ фестивалот“ во 1989 година е достапна на YouTube-каналот „Ekatarina Velika Official“.

Фондацијата „Милан Младеновиќ“ ќе продолжи со потрагата по визуелен извор со повисок квалитет. Ако таков постои, ќе биде пронајден. Ова е должност кон човекот чие име го носи Фондацијата – човек кој се памети и денес – како и кон Маргита Стефановиќ, Бојан Печар и сите оние што ги пееле, ги пеат или допрва ќе ги откријат песните на Милан.

Некои имаа среќа да бидат пред бината на која настапуваше „Екатарина Велика“ на 16 септември 1989 година, во рамките на фестивалот на Европската радиодифузна унија (ЕБУ). Сведоштвата од тој легендарен ЕБУ-фестивал ја опишуваат атмосферата како таква што „се растопува во воздухот“, но и како „земјотрес“.

Оние што немаа среќа да бидат таму, го следеа телевизискиот пренос. Без оглед на квалитетот на сигналот, малите димензии на екраните во тогашните дневни соби или моно-звукот што доаѓаше од телевизорите, тие знаеја дека присуствуваат на нешто величествено.