Миграциски пресврт или статистичка илузија во Германија? Зошто опаѓа бројот на баратели на азил

Германскиот министер за внатрешни работи Александар Добринт (CSU) неодамна даде позитивна оценка за неговиот „пресврт во миграцијата“. Според него, бројот на барања за азил за прв пат во Германија се намалил на околу 113.000 во 2025 година – намалување од 50 проценти во споредба со претходната година. Министерството на Добринт го припишува ова намалување на строгите гранични контроли и одбивањето на барателите на азил директно на границите, кои се во сила откако тој ја презеде функцијата во мај.

Од мај, Федералната полиција спроведува случајни проверки на сите копнени граници на Германија, со распореден значителен број персонал. Според Федералната полиција, околу 21.000 луѓе биле директно одбиени затоа што немале соодветни патни документи, пишува Дојче веле.

Околу 1.000 од нив поднеле барање за азил пред службените лица и им е одбиен влез, иако би имале право да ја спроведат постапката. Ова право е потврдено од страна на судовите во поединечни случаи.

Сојузното министерство за внатрешни работи продолжува да тврди дека соодветниот европски закон за азил не мора да се применува бидејќи Германија е во „вонредна ситуација“. Во интервју за весникот „Билд“, министерот за внатрешни работи Добринт рече дека се справува со прашањата за миграција јасно и доследно.

„Оние кои немаат право на заштита не треба да доаѓаат – оние кои извршиле кривично дело треба да си заминат. Јасен сигнал од Германија дека миграциската политика во Европа се променила е примен низ целиот свет“, објасни Добринт.

Меѓу другите мерки, новата влада го запре семејното обединување на барателите на азил. Претходно, на 1.000 луѓе им беше дозволено да влезат во земјата месечно за семејно обединување.

Истражувачот за миграција, Гералд Кнаус од Европската иницијатива за стабилност, смета дека намалувањето на бројот на баратели на азил не се должи првенствено на построгите владини политики и гранични контроли. Според него, главната причина е првенствено крајот на граѓанската војна во Сирија во 2024 година, поради што луѓето повеќе не ја напуштаат својата татковина.

Клучниот фактор, смета Кнаус, е ситуацијата во земјите на потекло на мигрантите. Месечниот број на барања за азил остана стабилен на околу 9.000 – и пред и по воведувањето на построгите гранични контроли во мај, вели тој за ДВ. 

Кнаус, верува дека намалувањето на бројот на баратели на азил не се должи првенствено на построгите владини политики и граничните контроли. Според него, главната причина е, пред сè, крајот на граѓанската војна во Сирија во 2024 година, поради што луѓето повеќе не ја напуштаат својата татковина.

„Националноста број еден што доаѓаше во Германија во последните десет години барајќи заштита повеќе не доаѓа. Ова е голема промена и, ако продолжи, ќе има трајни последици. Тоа е многу мал број и речиси нема никаква врска со контролите на германско-полската или германско-австриската граница“, изјави Кнаус за Дојче веле.

Многу поважни од граничните контроли и националните мерки, според Кнаус, се заклучоците на Европската унија од декември 2025 година што дозволуваат договори со трети земји за прием на вратени мигранти. Луѓето што влегле во Италија или Грција преку Либија, на пример, би можеле да бидат вратени во друга африканска земја без да поминат низ постапка за азил. Сличен принцип веќе функционира според договорот од 2016 година со Турција за реадмисија на сириски бегалци.

Ако ЕУ ја искористи оваа можност, бројот на нелегални премини преку Медитеранот може значително да опадне. Во ЕУ, бројот на барања за азил паднал за 25%, а депортациите се зголемени за 20%.

Сепак, плановите за враќање на сириските бегалци се сметаат за нереални поради правни и политички пречки. „Очекувањето дека голем број луѓе би можеле да се вратат во Сирија е целосно нереално“, нагласува Кнаус.

Добринт сака да го зголеми бројот на депортации (21.500 во 2025), а ЦСУ предлага враќање на сириските бегалци. Но, експертите сметаат дека тоа е нереално поради правни и политички пречки.