Вчера, хрватското радио организираше интересна, но исцрпувачка наградна игра во центарот на Загреб, во која Андријана Порчњиќ освои 10 илјади евра по 14 часа исцрпувачка борба. Организиран пред студијата на ХРТ, овој предизвик беше круна на проектот „100 гласови за 100 часа за 100 години“, со кој Хрватското радио го слави својот стоти роденден. Сè започна во девет часот, кога дваесет и двајцата избрани финалисти застанаа околу големата транспарентна купола и истовремено ги ставија дланките на нејзината површина. Малкумина можеа тогаш да замислат дека натпреварот ќе се претвори во епска, целодневна битка на волја и издржливост што ќе се памети долго време, не само поради дарежливата награда, туку и поради човечките приказни што стоеја зад секој натпреварувач.
Правилата звучеа едноставно на хартија, но во пракса се покажаа како брутално тешки. Натпреварувачите мораа цело време да ја држат десната, испружена рака на куполата, без да се виткаат во лактот. На секои два часа, тие имаа право на кратка, десетминутна пауза за да одат во тоалет, да јадат или едноставно да ги истегнат замрзнатите екстремитети. Им беше дозволено да носат ракавици и да јадат и пијат со слободната рака, но употребата на мобилни телефони и пушењето беа строго забранети.
Секое, дури и најмало одвојување на дланката од површината на куполата значеше моментална дисквалификација. Мотивите за влегување во ваков предизвик беа разновидни и длабоко човечки: од желбата за купување на нов автомобил за сопругата, до сон за добра пица, па сè до најсилната, која на крајот победи – обезбедувајќи подобра иднина за сопственото дете.
Како што денот одминуваше и сонцето ѝ отстапуваше место на студената зимска ноќ, групата финалисти неумоливо се намалуваше. Некои се откажаа поради болка и исцрпеност, други беа дисквалификувани поради момент на невнимание. За време на натпреварот, главната уредничка на Хрватското радио Елијана Чандрлиќ Глибота ја нагласи тежината на предизвикот со кој се соочија финалистите. „Луѓето упорно се држат за раце на овој студен зимски специјален бал. Навистина навиваме за сите бидејќи не е лесно. Сега е вистинско прашање на мотивација кој одлучи да остане до крајот од која причина. Многу е ладно, не е лесно дури ни да се оди по овој студ, а камоли да се стои мирно“, изјави таа за ХРТ.
Околу 19:00 часот, во играта останаа само пет од најиздржливите, а еден час подоцна борбата беше сведена на три. Конечната пресметка за главната награда започна во 20:15 часот, кога во натпреварот останаа само Андријана и Тина. Нивната борба се претвори во часови напнато исчекување. Иако и двете беа на работ на својата сила, тие ја одбија можноста да ја поделат наградата, решени да се борат до самиот крај. Поминаа часови, а нивната упорност ги фасцинираше насобраните и организаторите. Само малку по 23 часот, по повеќе од четиринаесет часа стоење, телото на Тина попушти. Нејзината рака се одвои од куполата, а исцрпената, но пресреќна Андријана Поцрниќ беше прогласена за победничка.
„Мојот мотив беше да освојам пари за мојот син да може да оди на универзитет“, рече победничката низ солзи. Интересно е што самата победничка не веруваше дека може да издржи толку долго. Во разговор со новинарите, неколку часа пред конечната победа, таа го призна своето неверување. „Не верував дека можам да издржам толку долго. Мислев дека ќе се откажам по 15 минути. Ова е шок за мене“, рече Андријана.












