Луѓето кои живеат до 100 години имаат едно заедничко нешто – не се навиките во исхраната, туку нешто полично

Не е само исхраната клучна за долг живот. Ново истражување од „Сината зона“ покажува дека една особина драстично ги зголемува шансите за долговечност.

Кога станува збор за фактори кои го одредуваат долгиот живот, вниманието е речиси исклучиво насочено кон навиките во исхраната и нивото на физичка активност. Сепак, новото истражување спроведено меѓу жителите на „Сината зона“ во Сардинија сугерира дека клучната алка во синџирот на долговечност може да биде структурата на личноста.

Според наодите на психологот Марија Кјара Фастама, објавени во Меѓународниот журнал за применета позитивна психологија, токму одредени психолошки карактеристики ги обликуваат навиките кои директно влијаат на квалитетот и должината на животот.

Студијата опфати 125 лица на возраст од 71 до 101 година, поделени во две групи – жители на „Сината зона“ на Сардинија, каде што животниот век е над просекот, и жители на блиска заедница со слични социоекономски услови.

Целта беше да се утврди врската помеѓу особините на личноста и квалитетот на живот во староста.

Учесниците беа подложени на детални интервјуа и тестови, а истражувачите се фокусираа на моделот „Големата петка“ на особините на личноста: отвореност, совесност, екстровертност, прифатливост и невротизам.

Иако немаше значајни разлики во општото здравје помеѓу двете групи, истражувачите забележаа една клучна разлика. Жителите на „Сината зона“ постигнаа значително повисоки резултати на скалата на отвореност.

Ова не е мал подвиг – отвореноста во овој контекст значи незаситна љубопитност, желба за постојано учење и подготвеност да се пробаат нови искуства, без оглед на возраста.

Ваквите лица поактивно бараат хобија и ментални предизвици, што природно ги одржува витални.

Анализата на сите испитаници откри јасни модели:

Отвореноста е поврзана со подобра ментална благосостојба и поактивен начин на живот.

Совесноста им помага на луѓето да бидат позадоволни од животот и полесно да се справат со стресните ситуации.

Невротизмот, како што се очекуваше, имаше поголема веројатност да доведе до полош квалитет на живот поврзан со здравјето.

Авторите на студијата нагласуваат дека личноста веројатно не влијае директно на долговечноста, туку преку животните навики.

Љубопитната личност, која сака да учи и истражува, ќе има полесно да одржува социјални контакти и да остане физички активна. Со други зборови, карактерот го обликува однесувањето што ја гради основата за долг живот.

Иако ова е мала студија и не може да биде конечна, резултатите се надополнуваат на растечкиот број истражувања што ја поддржуваат важноста на психолошките фактори. Чувството за цел и прилагодливоста се исто толку важни за долговечноста како и она што го внесуваме во нашите тела.

Здравјето започнува со ставот, а стогодишниците од Сардинија се најдобар доказ за ова.