Храмот на новинарството „Вјесник“ вработувал речиси 6.000 луѓе, а облакодерот бил оштетен и во катастрофална поплава

„НИШПРО Вјесник“ (работна организација за издаваштво, печатење и продажба на весници), со седиште во облакодерот на загрепската Славонска авенија во поранешна Југославија, го достигна статусот на најуспешна медиумска куќа, која кон крајот на 80-тите ги засени и српскиот печат – „Борба“ и моќната белградска Политика, надминувајќи ги по тираж и влијание.

Симболот на печатењето весници во Загреб – облакодерот Вјесник – беше дизајниран под водство на енергичниот партизански генерал Ѓуро Кладарин, кој беше назначен за директор на Вјесник во 1953 година. Тој веднаш почна да создава голема издавачка куќа, сфаќајќи дека загрепското новинарство, расфрлано низ неколку дислоцирани редакции и без модерна печатарска машина, немаше никаква перспектива.

Потоа беа поставени темелите на зградата „Вјесник“ со преместување на печатницата и редакциите на нова локација. Ова беше проектот на Кладарин, кој почна да се реализира со поставувањето на камен-темелникот за легендарниот облакодер во 1959 година, кога помалите загрепски весници и издавачки куќи беа споени во „Вјесник“, лансираните весници „Арена“ и „Глобус“, и најтиражното и најуспешно издание на „Вјесник“ – „Вечерњи лист“.

Облакодерот „Вјесник“, дизајниран од архитектот Антун Улрих, беше целосно опремен и дизајниран исклучиво за весници и издавачки активности, а своите први редакциски канцеларии на весници ги доби во 1972 година. Потоа следеше зголемување на тиражот на весници и влијанието на хрватските печатени публикации во поранешната земја и Европа, а „Вјесник“ го постигна статусот на водечка медиумска куќа во поранешна Југославија во 1984 година, кога печатеше и продаваше повеќе изданија од „Политика“ пишува Тпортал.хр.

Голем пресврт „Вјесник“ доживеал во 1988 година, кога се случила рационализација и нова технолошка револуција – компјутеризација, печатење во Загреб, Франкфурт и Осиек, преместување на редакциите на водечките дневни весници на компанијата – „Вечерњи лист“, „Вјесник“, „Спортске новости“ и други во новоизградениот Прес центар во сенката на облакодерот на „Вјесник“, како и нова организација и трансформација на компанијата, која на 1 јули 1988 година стана НИШПРО „Вјесник“. Како што беше нагласено во тоа време, целта на новите организациски и технолошки промени беше дефинитивно да се потврди статусот на водечки и најмоќен издавач на весници во поранешната држава.

Во тоа време, НИШПРО Вјесник вработувал дури 5.942 новинари, графички дизајнери, продавачи и други работници, а ги издавал и дневните весници Вјесник, Вечерњи лист и Спортске новости, како и неделните, полумесечните и месечните списанија Арена, Данас, Еротика, Избор, Квиз, Сам свој мајстор, Сфинга, Спринт, Старт, Студио, Свијет, Викенд, ТОП, Тренд и Мила, како и голем број периодични изданија, романи и стрипови. Се печателе и книги, училишни учебници и повеќе од 120 надворешни весници, претежно списанија на работнички колективи, некои од нив со тираж и до 30.000.

Освен пожарот, облакодерот претрпе и катастрофална поплава

Инаку, покрај пожарот, облакодерот Вјесник настрада и во катастрофалната поплава во Загреб од 26 октомври 1964 година, кога редакциите на „Вечерњи лист“ и „Спортске новости“, дел од ротацијата, телефонската централа, дел од администрацијата, котларницата и магацинот за хартија беа целосно уништени. На тој ден, водата почна да навлегува во Вјесник околу три часот наутро, а дури и тогаш во објектите имаше околу 200 работници, новинари и вработени кои се бореа со натчовечка сила да ја спречат водата да влезе во зградата. Од поплавата до катастрофалниот пожар – облакодерот Вјесник беше симбол на моќната хрватска индустрија за издаваштво на весници.