Во последните денови, на социјалните мрежи се водеше жестока дебата за она што многумина го нарекуваат „астрономски“ цени на билетите за Зимските олимписки игри во Милано и Кортина 2026 година.
Причината за ова беше објава на гледач од Милано кој тврди дека платил дури 780 евра за билет за машката индивидуална програма за уметничко лизгање, а за возврат добил место во првиот ред – со практично блокиран поглед. Според него, пред него имало метални огради, ТВ-кабли прикачени со лента и камера на постамент. Накратко – тој платил за „врвна“ позиција, но речиси ништо не видел.
На дискусијата се придружи и гледач кој го купил најевтиниот билет за 280 евра, сместен во аголот на салата. Тој изјави дека погледот е делумно блокиран од олимписките кругови, но откако се пожалил, бил преместен на подобро место и, како што вели, на крајот, уживал во програмата. Слична приказна раскажа и еден гледач кој, откако се пожали, беше префрлен од цена на билет од 280 евра на седиште кое вообичаено чини 550 евра.
Сепак, проблемот доби дополнителна тежина откако се вклучија и спортистите. Италијанскиот лизгач на кратки патеки, Пјетро Сигел, освојувач на златен олимписки медал во штафетата од 2 км мешано, јавно ја критикуваше политиката на билети, тврдејќи дека организаторите не им обезбедиле ниту два бесплатни билети за родителите и дека „еден пристоен“ чини 450 евра.
Клучниот факт останува ист – без оглед на дискусиите и поплаките, билетите се распродадени, а арените се полни. И додека има публика подготвена да плати неколку стотици евра за седиште, организаторите имаат мал поттик да ги намалат цените.
Пазарот е неуморен – понудата и побарувачката. А побарувачката, очигледно, е сè уште силна.
