По соборувањето на режимот на Николас Мадуро и американската воена операција во Венецуела, претходните изјави на американскиот претседател Доналд Трамп во кои тој отворено зборуваше за венецуелската нафта и интересот на САД за неа се преиспитуваат. Овие изјави сега добиваат ново значење.
Во 2023 година, Трамп јавно зборуваше за тоа како САД купуваат нафта од Венецуела и како земјата, според неговите зборови, била „на работ на колапс“ додека тој бил на власт. „Купуваме нафта од Венецуела! Кога си заминав, Венецуела беше подготвена да се распадне. Ќе ја преземеме власта и ќе ја добиеме целата таа нафта“, рече Трамп, сугерирајќи дека промената на владата тогаш е на дофат, а со тоа и нафтеното богатство.
Трамп уште подиректно ја поврза Венецуела и нафтата со американските интереси во последните неколку месеци. „Тие неодамна ја зедоа целата наша нафта и ние ја сакаме назад. Но, тие ја зедоа. Тие ја зедоа нелегално“, рече тој, очигледно мислејќи на национализацијата на нафтената индустрија од страна на Венецуела во раните 2000-ти.
Овие изјави дојдоа во време кога Трамп често се закануваше со акција против Венецуела, обвинувајќи го режимот на Мадуро за криминал, трговија со дрога и економско уништување. Во исто време, тој редовно нагласуваше дека Венецуела има најголеми докажани резерви на нафта во светот, за кои вели дека се „потрошени од корупцијата и некомпетентноста на режимот“.
Мадуро постојано тврди дека вистинската цел на САД е грабеж на националното богатство, а неговиот претходник Уго Чавез, венецуелскиот претседател од 2002 до 2013 година, го тврди истото со години.
Во овој контекст, Трамп ја опиша нафтата не само како економски ресурс, туку и како стратешки влог, тврдејќи дека владата на Мадуро дозволила тој потенцијал да пропадне, додека обичните граѓани се соочувале со недостиг на гориво, електрична енергија и основни потреби.
Сега, по падот на Мадуро, старите изјави на Трамп би можеле да бидат увид во фактот дека нафтата беше составен дел од американската реторика и притисок врз Венецуела долго пред самата интервенција, особено земајќи ја предвид стратешката геополитичка битка со Кина која во голема мера ги престигна САД, и во овој контекст, контролата врз најголемите светски резерви на нафта е исклучително важна за Америка.
