Секој четврти четврток во ноември во САД се прославува Денот на благодарноста, а домородците ќе го одбележат Денот на жалоста.

Во Плимут, Масачусетс, каде во 1620 година се истовари бродот „Мејфлауер“, во кој беа сместени доселеници, кои се нарекуваа себеси „пилгрими“ (аџии), идната година ќе ја одбележат 400-годишнината од новото населување на британската колонија Нова Англија.

На тој ден, тие ќе се заблагодарат, како и сите претходни 400 години, за добрата жетва, но и на припадниците на индијанското племе Вампаноаг и нивниот поглавица Масашоит, што им донеле храна и со тоа ќе ги спасат од глад во текот на зимата.

Во исто време, приврзаниците на Денот на жалоста, потомци на оние домородци кои им помогнаа на своите нови соседи да преживеат, ќе одржат говори за Плимут, во кои ќе ги потсетат на сите проблеми што им ги донеле доселениците.

Обединетите Индијанци на Нова Англија ќе зборуваат за геноцидот на милиони нивни сонародници против домородците, за „кражбите“ на нивната земја и немилосрдниот напад врз нивните културни традиции.

Додека говорите на домородните лица се во тек, низ цела Нова Англија, преостанатите домородци ќе удираат во тапани за да покажат дека се уште се таму, иако повеќето од домородците починале од заразни болести донесени од доселениците.

Еден претставник на Индијанците потсетува дека доселениците од Европа немало да преживеат доколку нивните соседи не ги научиле како да ловат и како да подготват храна од овошје и зеленчук одгледувани во нивната нова татковина.